Oto wykres pokazujący wzrost populacji
w amerykańskich miastach w latach 1860 - 1900.
W 1860, przed wojną secesyjną
Nowy Jork był największym miastem w Stanach Zjednoczonych, ale
nawet w nim liczba mieszkańców nie przekraczała miliona.
Nie było żadnego milionowego miasta
w całym kraju w tamtym czasie.
Teraz porównajmy, 40 lat później, nie jedno miasto,
a trzy stały się miastami milionowymi.
Sam Nowy Jork miał prawie 3.5 miliona mieszkańców.
Wzrost populacji Chicago był, proporcjonalnie,
nawet jeszcze wiiększy.
Początkowa liczba 100 000 mieszkańców w 1860 zwiększyła się
17 razy do roku 1900
i wynosiła 1.7 miliona mieszkańców.
Na początku
Amerykanie byli raczej narodem farmerów.
Jednak, począwszy od XIX stulecia,
nastąpiła szybka zmiana w kierunku urbanizacji.
W 1920 mieszkańcy miast przewyższali liczbą mieszkańców wsi
Stanów Zjednoczonych po raz pierwszy.
Dzisiaj ponad 80% Amerykanów mieszka w miastach.
Co zatem wpłynęło na zwiększenie populacji miast
w dekadach nastałych po wojnie secesyjnej?
Głównymi czynnikami
były industrializacja, imigracja i migracja.
Mówiliśmy już o tych trzech rzeczach
pojawiających się w róznych formach w amerykańskiej historii.
Od świetnych wynalazków pierwszej rewolucji przemysłowej,
przez napływ irlandzkich i niemieckich imigrantów w latach 40-tych XIX wieku,
po niepowstrzymany pęd Amerykanów na zachód.
A więc industrializacja, imigracja i migracja
nie były nowymi czynnikami w społeczeństwie amerykańskim.
Jednak pojawiły się unikalne ich aspekty
podczas trwania pozłacanego wieku.
Wpłynęły one na rozwój miast w tym okresie czasu.
Jedną ze zmian była natura
pracy, jaką wykonywali ludzie.
W pozłacanym wieku
zaszła nagła zmiana na rynku pracy w USA.
W 1880 roku, pierwszy raz w historii,
liczba ludzi, którzy pracowali dla kogoś za wynagrodzenie,
którzy mieli szefa i musieli
robić co im kazano, by dostać zapłatę,
przewyższyła liczbę Amerykanów, którzy pracowali na własny rachunek,
takich jak farmerzy, którzy sami mogli decydować,
kiedy siać i zbierać swoje plony.
Druga rewolucja przemysłowa,
która zaczęła się po wojnie
secesyjnej, była czasem ekspansjii i produkcji przemysłowej.
Było więc pod dostatkiem miejsc pracy w fabrykach,
a większość z nich dla niewykwalifkowanych pracowników,
czyli pracowników, którzy nie potrzebowali żadnego
specjalnego szkolenia, żeby zacząć pracę.
Następowało ogólne przejście od pracy na roli, dla
zaspokojenia własnych potrzeb, do pracy w fabryce, dla szefa.
Kolejną zmiana podczas pozłacanego wieku
widoczna była w imigracji i migracji.
Do lat 40tych XIX w.
większość imigrantów do USA,
stanowili protestanci
z północnej i zachodniej Europy,
ze względnie zamożnych środowisk.
Po wojnie secesyjnej różne czynniki za granicą,
połączone z szeroko dostępnymi
miejscami pracy w USA,
sprowadziły inne typy imigrantów do amerykańskich miast.
Ci nowi imigranci, jak ich nazwano,
byli głównie z południowej i wschodniej Europy,
Meksyku i Azji.
Różnili się od starych imigrantów tym,
że byli biedniejsi, mieli ciemniejszą karnację
i byli katolikami i żydami,
a nie protestantami.
W dodatku, w tym czasie
Afroamerykanie z południa Stanów zaczęli
migrować do miast północy i środkowego zachodu.
Wszyscy ci imigranci i migranci
stanowili dużą siłę roboczą dla przemysłu.
Ale dlaczego wszyscy przenosili się do miast?
Popatrzmy na czynniki sprzyjające imigracji,
które sprawiły, że ludzie opuszczali swoje domy
i kierowali się do amerykańskich miast w pozłacanym wieku.
Po pierwsze, czynniki negatywne,
które popychały ludzi do zmiany swoich warunków życia.
Ważnym było ubóstwo i brak
mobilności finansowej w ich kraju.
W rolników w wielu krajach uderzyła mechanizacja
rolnictwa, która właśnie wtedy się wydarzyła.
Jedną trzecią ludzi przenoszących się do miast, byli Amerykanie
opuszczający farmy i kierujący sie do miast po pracę w przemyśle.
Kolejnym negatywnym czynnikiem było prześladowanie
i dyskryminacja w ojczyźnie.
Rząd rosyjski przyjmował
coraz mniej tolerancyją pozycję wobec Żydów
w tamtym czasie.
Byli oni obiektem prześladowań
i czystek etnicznych w Europie.
Na amerykańskim Południu pojawiły się prawa Jima Crowa,
a wzrost liczby linczów, był wśród powodów decyzji o przenosinach,
które Afroamerykanie podejmowali po wojnie seceyjnej.
Jakie jednak pozytywne czynniki przyciągały ludzi do miast?