Ik ben een leeuwenbeschermer.
Klinkt cool, hè?
Sommige mensen hebben misschien geen idee wat het betekent.
Maar jullie hebben vast wel van Cecil de leeuw gehoord.
[Cecil de Leeuw (2002-2015)]
(Leeuw brult)
Hij brult niet meer.
Op 2 juli 2015
eindigde zijn leven toen hij werd vermoord door een trofeejager.
Ze zeggen dat je gehecht kan raken aan de dieren die je bestudeert.
Dat was bij mij het geval met Cecil de leeuw,
die ik drie jaar lang kende en bestudeerde
in Hwange National Park.
Ik vond zijn dood hartverscheurend.
Het goede wat voortkwam uit deze tragedie,
is de aandacht die het verhaal opleverde
voor de benarde toestand van bedreigde wilde dieren.
Na Cecil's dood
vroeg ik mezelf het volgende af:
Wat als de gemeenschap die naast Cecil de leeuw leefde,
betrokken zou zijn bij zijn bescherming?
Wat als ik Cecil had ontmoet toen ik 10 jaar was in plaats van 29?
Zouden ik of mijn klasgenoten zijn lot hebben veranderd?
Velen zetten zich in om het verdwijnen van leeuwen tegen te gaan,
maar slechts enkelen behoren tot de inheemse bevolking
of tot de zwaarst getroffen gemeenschappen.
Terwijl gemeenschappen die met leeuwen leven
toch het best in staat zijn om leeuwen goed te helpen.
Lokale inwoners zouden de voorhoede moeten vormen
bij het oplossen van de problemen waar hun wilde dieren mee kampen.
Soms is verandering alleen mogelijk
als de zwaarst getroffenen de leiding nemen.
Lokale gemeenschappen zijn belangrijk
voor het bestrijden van stroperij en illegale dierenhandel,
wat immense bedreigingen zijn voor leeuwen en andere wilde dieren.
Omdat ik een zwarte Afrikaanse vrouw en wetenschapper ben,
willen mensen die ik ontmoet altijd graag weten
of ik altijd al een natuurbeschermer wilde worden,
want zij kennen weinig natuurbeschermers
die eruit zien zoals ik.
Toen ik opgroeide,
wist ik niet eens dat dierenbeschermer een beroep was.
De eerste keer dat ik een wild dier in mijn land zag,
was ik 25 jaar oud,
terwijl leeuwen en Afrikaanse wilde honden
slechts een paar mijl van mijn huis leefden.
Dit is vrij normaal in Zimbabwe,
aangezien velen niet in aanraking komen met wilde dieren,
terwijl zij toch deel uitmaken van ons erfgoed.
Toen ik opgroeide,
wist ik niet eens dat er leeuwen in mijn achtertuin leefden.
Toen ik het Savé Valley Conservancy binnenstapte,
10 jaar geleden op een koude winterochtend,
om Afrikaanse wilde honden te bestuderen voor mijn Master's onderzoek project,
was ik gehypnotiseerd door de schoonheid en rust om me heen.
Het voelde alsof ik mijn passie en doel van mijn leven vond.
Die dag beloofde ik plechtig
dat ik mijn leven zou wijden aan dierenbescherming.
Ik denk aan schooldagen tijdens mijn jeugd in Zimbabwe
en aan de andere kinderen die op mijn school zaten.
Als we de kans hadden gehad om in contact te komen met wilde dieren,
zouden misschien meer van mijn klasgenoten nu met mij samenwerken.
Totdat de lokale gemeenschap met wilde dieren samenleeft en ze beschermt,
kunnen alle inspanningen om ze te beschermen tevergeefs zijn.
Dit zijn de gemeenschappen die met wilde dieren samenleven
in hetzelfde ecosysteem
en daar de kosten voor dragen.
Als zij geen directe band hebben met, of profiteren van de dieren,
hebben zij geen reden om hen te willen beschermen.
En als lokale gemeenschappen hun wilde dieren niet beschermen,
zal geen enkele interventie van buitenaf werken.
Dus wat moet er gebeuren?
Natuurbeschermers moeten milieu-educatie voorop stellen
en de vaardigheden voor dierenbescherming van de gemeenschap vergroten.
Schoolkinderen en gemeenschappen moeten naar nationale parken gebracht worden,
zodat ze de kans hebben met wilde dieren in contact te komen.
In elke inspanning en op elk niveau
moet natuurbescherming de economie betrekken
van de bevolking die het land deelt met de wilde dieren.
Het is ook noodzakelijk dat lokale natuurbeschermers
deel uitmaken van elke natuurbeschermingsinspanning
als we vertrouwen willen vergroten en natuurbescherming willen integreren.
Als lokale natuurbeschermers lopen we tegen veel hindernissen aan,
van regelrechte discriminatie tot barrières door culturele waarden.
Maar ik zal mijn inspanningen niet staken
om inheemse gemeenschappen in dit gevecht te betrekken
voor het voortbestaan van onze planeet.
Ik vraag jullie mij hierin bij te staan.
De barrières die we hebben opgericht, zullen we actief moeten ontmantelen,
want ze sluiten inheemse bevolking uit van natuurbeschermingsinspanningen.
Ik heb mijn leven gewijd aan het beschermen van leeuwen.
En ik weet dat mijn buren dat ook zouden doen
als ze de dieren gekend hadden die naast hen leefden.
Dank jullie wel.
(Applaus)