در طی دهه ۱۹۶۰،
اف.بی.آی حدود ۲۰۰۰ سند جمعآوری کرد
در تحقیقی در مورد یکی از مشاهیر فکور آمریکا.
موضوع این تحقیق نویسندهای به نام جیمز بالدوین بود.
در آن هنگام،
اف.بی.آی بسیاری از هنرمندان و متفکران را مورد بررسی قرار داد،
اما پروندههای اکثر آنها خیلی کوچکتر از بالدوین بود.
در طول سالی که اف.بی.آی او را تعقیب میکرد،
او یکی از پر فروشترین نویسندگان سیاه در جهان شد.
بنابراین چه چیز جیمز بالدوین را بزرگ کرد، بسیار بزرگ در تصورات
هم مردم و هم دولتمردان؟
در سال ۱۹۲۴ در هارلم متولد شد،
او بزرگترین فرزند از نه فرزند بود.
در سن چهارده سالگی او به عنوان یک کشیش شروع به کار کرد.
با ارائه خطبهها، او صدایش را به عنوان یک نویسنده گسترش داد،
اما همچنین مبارزاتش را با مواضع کلیسا رشد داد
بر نابرابریهای نژادی و همجنسگرایی.
بعد از دبیرستان،
او شروع به نوشتن رمان و مقاله کرد درحالیکه شغلهای نامتعارف را انجام میداد.
اما مسائلی که او را از کلیسا دور کرده بود
هنوز در زندگی روزمرهاش غیرقابل گریز بودند.
به طور مداوم با نژادپرستی و هوموفوبیا مواجه میشد،
او عصبانی و ناامید شده بود و تمایل به یک زندگی بامحدودیت کمتر داشت.
بنابراین در سال ۱۹۴۸ در سن ۲۴ سالگی
او با بورس تحصیلی به پاریس نقل مکان کرد.
در فرانسه، او اولین رمانش را منتشر کرد
در سال ۱۹۵۳ 'برو به کوهها بگو'.
تنظیم شده در هارلم،
این کتاب کلیسا را به عنوان منبع سرکوب و امید بررسی میکند.
که بین هردو خوانندگان سفید و سیاه محبوب بود.
که برای این ادعا در داستانش از او تمجید شد،
بالدوین افکارش در مورد نژادپرستی، طبقه، فرهنگ و تبعید را گرد آورد،
در مقاله ای که در ۱۹۵۵ منتشر شد، 'یادداشتهای پسری بومی'.
در همین حال،
جنبش حقوق مدنی در آمریكا به سرعت در حال پیشرفت بود.
آمریکاییهای سیاه در حال افزایش بودند دستاوردهای ثبت نام برای رای و رای دادن
اما همچنان در جایگاههای اساسی نفی میشدند در مدارس، در اتوبوسها، در نیروی کاری،
و در خدمات مسلحانه.
اگرچه او اغلب در فرانسه زندگی می کرد برای بقیه عمر خود،
بالدوین سرمایهگذاری بی پایانی برای این جنبش کرد،
و مشتاقانه در پی بدست آوردن وعده ناکام مانده کشورش بود.
او خانواده، دوستان، و همسایگانش را دیدهبود
در منجلابی از اعتیاد، زندانی شدن و خودکشی.
او بر این باور بود که سرنوشت آنها ناشی از محدودیتشان است
یک جامعه متمایز.
در سال ۱۹۶۳،
او ' آتش بعدی' را منتشر کرد
تصویر دستگیری از نزاع نژادی
که در آنجا آمریکایی سفید را مسئول دانسته است،
اما او همچنان پیشتر رفت،
و دلیل آورد که نژادپرستی به مردم سفید پوست نیز آسیب میرساند.
به نظر او،
همه در یک پارچگی اجتماعی هم سو بودند.
او مدتها معتقد بود که:
'مردم در تاریخ به دام افتادهاند و تاریخ در آنها به دام افتادهاست.'
نقش بالدوین درجنبش حقوق مدنی
فراتر از مشاهده و گزارش دادن بود.
او همچنین به تمام آمریکای جنوبی سفر کرده
در تظاهرات شرکت و سخنرانی کرده بود.
او با هر دو سیاستمداران سفیدپوست و فعالان سیاه به بحث نشست
از جمله مالکوم ایکس،
و بهعنوان رابط بین فعالان و روشنفکران سیاه و سفید خدمت کرده است
و رهبران سفیدپوست مانند رابرت کندی.
از آنجا که بالدوین توانایی منحصر به فردی داشت
برای بیان علل آشفتگی اجتماعی
به طریقی که مخاطبان سفید مایل به شنیدنش بودند
کندی و دیگران او را به عنوان سفیری برای آمریکاییهای سیاه پوست میدیدند
- عنوانی که بالدوین رد کرد.
و در همان زمان،
استعداد او در استفاده از کلمات باعث شد افبیآی او را به عنوان یک تهدید ببیند.
حتی در جنبش حقوق مدنی،
گاهی اوقات بالدوین میتواند به مانند بیگانهای باشد
برای انتخابش به زندگی در خارج از کشور، و همچنین تمایل جنسیاش،
که به آشکارا در نوشته هایش قابل درک است
در زمانی که هوموفوبیا شایع شد.
در طول زندگی خود،
بالدوین نقش خود را به عنوان شاهد به جا آورد.
بر خلاف بسیاری از همسالانش،
او زندگی کرد تا بعضی از کامیابیهای جنبش حقوق مدنی را ببیند
اما ادامه نابرابریهای نژادی در ایالات متحده به شدت بر او تأثیر گذاشت.
اگرچه ممکن است او در لحظات تاریخی خود به دام افتاده باشد
کلمات او نسلهایی از مردم سرشناس را ساختهاند،
در حالی که آنها را به سوی درکی بهتر
از پیچیده ترین مسائل جامعه راهنمایی می کند.