คนจำนวนมากในสหรัฐอเมริกาและลาตินอเมริกา
เติบโตขึ้นมากับการฉลองวันครบรอบ การเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
แต่เขาเป็นนักสำรวจผู้กล้าหาญ ผู้นำโลกทั้งสองมาพบกัน
หรือเป็นนักแสวงผลประโยชน์ไร้ปรานี ผู้นำมาซึ่งการล่าอาณานิคมและระบบทาส
และเขาเป็นผู้ค้นพบอเมริกาจริงๆ หรือ
ถึงเวลาที่จะนำโคลัมบัสมาขึ้นแท่น ใน ประวัติศาสตร์ ปะทะ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
"อยู่ในความสงบ ให้ความเคารพต่อศาลด้วย
เดี๋ยว วันนี้ฉันต้องมาทำงานด้วยหรอเนี่ย"
อะแฮ่ม
"ครับท่าน
ตั้งแต่ ค.ศ. 1792 มีการเฉลิมฉลองวันโคลัมบัส ในหลายส่วนของสหรัฐอเมริกา
ในวันที่ 12 ตุลาคม วันครบรอบจริงๆ
แต่แม้ว่ามันจะได้รับการประกาศ เป็นวันหยุดอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1934
แต่ละรัฐก็ไม่จำเป็นต้องฉลองกันในวันนั้น
มีเพียง 23 รัฐ ที่รัฐหยุดทำงาน
และรัฐอื่นๆ ก็ไม่ได้ใส่ใจมันเลยสักนิด"
อะแฮ่ม
"น่าเสียดายนะ
ในยุค 70 เราย้ายวันไปเป็น จันทร์ที่สองของเดือนตุลาคม
ให้คนได้หยุดสุดสัปดาห์ยาวสามวัน
แต่ผมคิดว่าพวกคุณ คงจะไม่ชอบเฉลิมฉลองล่ะมั้ง"
"อืม เราฉลองอะไรกันนะ"
"ไม่เอาน่า ศาลที่เคารพ เราทุกคนก็เรียนกันที่โรงเรียน
คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสโน้มน้าวกษัตริย์แห่งสเปน ให้ส่งเขาไปปฏิบัติภารกิจ
เพื่อหาเส้นทางการค้าไปอินเดียที่ดีกว่า
โดยไม่เดินทางข้ามแผ่นดินไปทางตะวันออก แต่ให้แล่นเรือไปทางตะวันตกรอบโลก
ทุกคนบอกว่า มันบ้าบอ เพราะว่าพวกเขายังคิดว่าโลกแบน
แต่เขารู้ดีกว่า
และในปี ค.ศ. 1492 เขาแล่นเรือออกมหาสมุทรสีคราม
เขาพบอะไรบางอย่างที่ดีกว่าอินเดีย
ทวีปใหม่"
"ไร้สาระ
ประการแรก คนที่มีการศึกษา รู้ว่าโลกกลมตั้งแต่ยุคอริสโตเติล
ประการที่สอง โคลัมบัสไม่ได้ค้นพบอะไรเลย
มีคนอาศัยอยู่ที่นั่นมาเป็นพันๆ ปีแล้ว
และเขาก็ไม่ได้เป็นคนยุโรปคนแรก ที่ไปที่นั่นอีกด้วย
ชาวนอร์สตั้งถิ่นฐานที่นิวฟาวแลนด์ เกือบ 500 ปีก่อน
"พูดอย่างนี้ได้อย่างไรกัน แล้วทำไมเราไม่ใส่หมวกหัววัวกันล่ะ"
"อันที่จริง พวกเขาไม่ได้ใส่มันหรอก"
อะแฮ่ม
"ใครจะไปสนว่าพวกไวกิ้งทำอะไรในตอนนั้น
พวกที่ตั้งรกรากไม่ได้อยู่ถาวร ไม่เหมือนพวกของโคลัมบัส
และข่าวที่เขานำกลับไปยังยุโรป ก็ขจรขจายออกไป
สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักสำรวจ และผู้ตั้งรกรากถิ่นฐานที่เข้ามาหลังจากนั้น
ถ้าไม่มีเขา พวกเราก็คงจะไม่มีวันนี้"
"และก็เพราะเขา ชาวอเมริกันพื้นเมืองหลายล้าน เลยไม่ได้มีวันนี้
คุณรู้ไหมว่าโคลัมบัสทำอะไรลงไป กับอาณานิคมที่เขาสร้างขึ้น
เขาจับชาวพื้นเมืองคนแรกที่เขาพบเป็นนักโทษ
และเขียนในบันทึกของเขาว่า มันง่ายเพียงใดที่เขาสามารถพิชิตและกดขี่พวกเขา"
"โอ้ ไม่เอาน่า ตอนนั้นทุกคนก็สู้กันไปสู้กันมาแหละ
ไม่ใช่ว่าชาวพื้นเมืองถึงกับบอกโคลัมบัส
เกี่ยวกับเรื่องการโจมตีเผ่าอื่น และการจับพวกเขางั้นหรือ"
"ใช่ แต่สงครามระหว่างเผ่า ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยและอยู่ในวงจำกัด
มันไม่ได้ล้างบางประชากรถึง 90% แน่ๆ"
"อืม แล้วทำไมการฉลองให้โคลัมบัสคนนี้ ถึงสำคัญกับคุณนักหนาล่ะ"
"ข้าแต่ศาลที่เคารพ การเดินทางของโคลัมบัส เป็นแรงบันดาลใจ
ให้กับผู้คนที่ต่อสู้ดิ้นรนทั่วทวีปยุโรป เป็นสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพและการเริ่มต้นใหม่
และการค้นพบของเขาได้มอบโอกาสให้กับ ปู่ย่าตายายและทวดของพวกเรา
ที่มาที่นี่และสร้างชีวิตที่ดีกว่า ให้กับลูกหลาน
ไม่ควรแล้วหรอกหรือที่เราจะมีวีรบุรุษ ไว้คอยย้ำเตือนเราทุกคนว่า
ประเทศของเราสร้างมาด้วยความยากลำบาก ของผู้อพยพ"
"แล้วความยากลำบากของชาวอเมริกันพื้นเมือง
ที่เกือบจะโดนล้างเผ่าพันธ์ุ แถมถูกบับบังคับให้อยู่ในเขตอนุรักษ์
และลูกหลานของพวกเขาก็ยังได้รับความทุกข์ จากความยากจนและการเหยียดผิวอีกล่ะ
คุณจะให้คนที่เป็นต้นเหตุของความทุกข์มากมาย มาเป็นวีรบุรุษได้อย่างไรกัน"
"นั่นมันเป็นประวัติศาสตร์ คุณไม่อาจตัดสิน คนในศตวรรษที่ 15 ด้วยมาตรฐานปัจจุบันได้หรอก
คนในสมัยนั้นคิดกระทั่งว่า
การเผยแพร่ศาสนาคริสต์และอารยธรรมไปทั่วโลก เป็นหน้าที่ทางศีลธรรม"
"อันที่จริง เขาเลวร้ายทีเดียว แม้ว่าจะใช้มาตรฐานในอดีต
ในขณะที่เขาปกครองฮีสปานิโอลา เขาทรมานและตัดแขนขา
ชาวพื้นเมืองที่เอาทองมาให้เขาไม่พอ
และขายเด็กหญิงอายุน้อยๆ เก้าขวบก็มี ให้ไปเป็นทาสกาม
กระทั่งยังโหดร้ายต่อผู้อยู่ในนิคม ที่เขาปกครองอยู่
จนถึงขั้นที่เขาถูกยึดอำนาจ และถูกโยนเข้าคุก
เมื่อบาทหลวงสอนศาสนา บาร์โทโลเมร์ เดอร์ ลาส คาซาส
มาเยื่ยมที่เกาะ เขาบันทึกไว้ว่า
"จากปี ค.ศ. 1494 ถึง 1508 คนกว่า 3,000,000 รายเสียชีวิต
จากสงคราม การค้าทาส และการทำเหมือง คนรุ่นหลังจะเชื่อเรื่องพวกนี้หรือ'"
"อืม ผมก็ไม่แน่ใจหรอกว่าผมเชื่อตัวเลขพวกนี้"
"บอกมา มีการฉลองงานนี้แบบอื่นไหม"
"ในประเทศลาตินอเมริกาบางประเทศ
พวกเขาเฉลิมฉลองวันเดียวกัน ในชื่อต่างออกไป เช่น เดีย เดอร์ ลา ราซา
ในสถานที่เหล่านี้ มันเป็นการเฉลิมฉลอง วัฒนธรรมพื้นเมืองและวัฒนธรรมผสมผสาน
ที่รอดพ้นช่วงการล่าอาณานิคมมาได้
บางที่ในสหรัฐฯ ยังมีการตั้งชื่อวันหยุดใหม่
เป็นวันอเมริกันพื้นเมือง หรือวันชนพื้นเมือง
และเปลี่ยนการฉลองตามไปด้วย"
"ฉะนั้น ทำไมไม่แค่เปลี่ยนชื่อล่ะ ถ้ามันเป็นปัญหาขนาดนั้น"
"เพราะว่ามันเป็นประเพณี
คนทั่วไปต้องการวีรบุรุษ และตำนานการก่อตั้งของพวกเขา
ทำไมเราจะฉลองกันต่อไป ในแบบที่เราทำกันมาเป็นศตวรรษ
โดยไม่ต้องฟื้นฝอยหาตะเข็บ ขุดเรื่องเครียดๆ พวกนี้ขึ้นมาไม่ได้หรือ
ใช่ว่าทุกคนกำลังฉลอง การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันซะเมื่อไร"
"การเปลี่ยนแปลงประเพณี และวิธีการ ที่เราเลือกให้มันยังคงอยู่
ก็บอกอะไรมากมายถึงคุณค่าของเรา"
"สงสัยว่าการให้วันหยุดกับผู้พิพากษาผู้เหน็ดเหนื่อย ไม่ได้เป็นหนึ่งในคุณค่าที่ว่านี้อยู่ดี"
ประเพณีและวันหยุด มีความสำคัญต่อทุกวัฒนธรรม
แต่วีรบุรุษในยุคหนึ่ง อาจเป็นผู้ร้ายในยุคถัดไป
เมื่อความรู้ทางประวัติศาสตร์ของเรากว้างขึ้น และคุณค่าของเราพัฒนาไป
และการตัดสินว่า ประเพณีควรมีความหมายอย่างไรในปัจจุบัน
เป็นส่วนสำคัญ ของการนำประวัติศาสตร์มาพิจารณา