پرفسور فوکانو، ماجراجو و دانشمند معروف عجیبوغریب
چالش جدیدی رو شروع کرده:
پرواز بدون توقف به دور جهان با هواپیمایی که خودش طراحی کرده
این هواپیما میتونه همواره با سرعتی باورنکردنی، یک درجه طول جغرافیایی
روی استوا رو، در یک دقیقه طی کنه،
یعنی ۶ ساعت طول میکشه تا دور دنیا رو بچرخه.
فقط یه مشکل وجود داره:
این هواپیما فقط ۱۸۰ کیلولیتر سوخت رو میتونه حمل کنه،
که فقط برای نصف سفرش کافیه.
صادقانه بگم.
پروفسور شاید میتونست هواپیمایی طراحی کنه که سوخت بیشتری رو حمل کنه
اما هیچ لذتی داشت؟
عوضش، یه راه حل کمی استادانهتری ابداع کرده:
برایاین مأموریت، سه تا هواپیمای شبیه به هم ساخته
که علاوه بر سرعتشون،
مجهز به ویژگیهای باورنکردنی دیگری هستند.
هر کدوم از این هواپیماها خیلی سریع برمیگرده
و فوراً هر مقدار از سوختش رو به هواپیماهای دیگه در هوا انتقال میده
بدون اینکه سرعتش کم بشه،
به شرط اینکه کنار هم قرار بگیرن.
پرفسور اولین هواپیما رو خلبانی میکنه،
و هردو دستیارش، فوگوری و اوروکانا، دو هواپیمای دیگه رو میرانند.
ولی فقط یه فرودگاه واقع بر خط استوا،
مجوز چنین آزمایشی رو داده،
یعنی نقطهی شروع،
خط پایان،
و تنها نقطهای که هواپیماها میتوانند فرود بیایند،
بلند بشن،
یا سوختگیری زمینی کنند.
حالا هر سه هواپیما چطور باید هماهنگ بشن
تا پرفسور بتونه کل سفر رو بدون توقف پرواز کنه و به آرزوش برسه
بدون اینکه هیچکدوم سوختشون تموم بشه یا تصادف کنن؟
اگر خودتان مایل به پاسخگویی هستید فیلم را همینجا متوقف کنید.
پاسخ تا ۳ ثانیه دیگر
پاسخ تا ۲ ثانیه دیگر
پاسخ تا ۱ ثانیه دیگر
طبق محاسبات پرفسور،
انتقال سوخت باید در کمترین زمان انجام بشه.
راه حلش اینه که کمکٰرسانی هر دستیار رو به حداکثر برسونن،
و حتی یک کیلولیتر سوخت هم از دست ندن.
این کار کمک میکنه تا به طور متقارن فکر کنیم
دستیارها میتونن از هر دو طرف زمین سفرهای کوتاهتری انجام بدن
درحالیکه پرفسور میانهی راه رو باید تنها و بدون کمک اونا طی بکنه.
راهکارش اینه.
ظهر، هر سه هواپیما به سمت غرب از زمین بلند میشن،
و هر کدوم 180 کیلولیتر سوخت دارن.
بعد از 45 دقیقه، معادل یکهشتم کل سفر
هر هواپیما ۱۳۵ کیلولیتر سوخت داره.
اوروکانا ۴۵ تاشو به پرفسور و 45 تاشو به فوگوری میده
و هردو هواپیما کامل پر میشن.
اوروکانا با ۴۵ لیتر باقی مونده، به فرودگاه برمیگرده
و به استراحتگاه میره تا به خوبی استراحت بکنه.
۴۵ دقیقه بعد، یعنی وقتی یک چهارم سفر طی میشه
پرفسور و فوگوری هر دو ۱۳۵ کیلولیتر سوخت دارن.
فوگوری ۴۵ تاشو به هواپیمای پرفسور انتقال میده
و با ۹۰ کیلولیتر باقی مونده به فرودگاه برمیگرده.
پرفسور فوکانو یکم کش و قوس میآد و به آلبوم مورد علاقهش گوش میده
مدت کوتاهی تنها میمونه.
دراین حین، اوروکانا مشتاقانه منتظر بازگشت فوگوری هستش،
هواپیماش پر از سوخت شده و آماده رفتنه.
به محضاینکه فوگوری به زمین میشینه، اوروکانا به سمت شرق از زمین بلند میشه.
در این لحظه، دقیقاً ۱۸۰ دقیقه از سفر گذشته
و پرفسور نصف سفرش رو طی کرده
و ۹۰ کیلولیتر سوخت داره.
برای ۹۰ دقیقه بعد،
هواپیمای پرفسور و اوروکانا به سمت هم پرواز میکنن،
و در سهچهارمی سفر بهم دیگه میرسن.
دقیقاً وقتی سوخت پرفسور رو به پایانه،
او هواپیمای اوروکانا رو میبینه.
اوروکانا بهش ۴۵ کیلولیتر از ۹۰ کیلولیتر باقی مونده رو میده،
وهر دو با ۴۵ کیلولیتر به سمت فرودگاه میرن.
اما اون نصف چیزیه که برای رسیدن به فرودگاه میخوان.
خوشبختانه، فوگوری در همین زمان با باک پر از زمین بلند میشه.
۴۵ دقیقه بعد، وقتی هر دو هواپیما سوختشون رو به پایانه،
اونها رو در طول جغرافیایی ۳۱۵ درجه میبینه
و به هر کدوم ۴۵ کیلولیتر سوخت میده و برای خودش هم ۴۵ تا میمونه.
هر سه هواپیما در فرودگاه فرود میآن و سوخت هر سه به صفر میرسه.
همینطور که گزارشگران و عکاسان دست میزنن،
پرفسور قول میده تا هواپیماش رو برای پروازهای تجاری در دسترس بذاره،
البته بعد از اینکه بتونه جلوی خوراک رسانی
حین پرواز را بگیره.