Köşede kaydetme butonunu göreceksin.
Yani şimdi kaydedildiğini görmelisin,
ve kendi sesimi kapatacağım
ve sen de devam et ve tanıtımını yap.
Teşekkürler,mersi.
Merhaba, adım Marcie Roth
engelli hakları adına tüm yetişkin hayatım boyunca,
hatta lisedeki ilk yılımdan beri,
çalışıyorum.
Şu an dünya engelli enstitüsünün direktörü ve CEO'suyum,
ve yıllardır bu hizmette çalışıyorum.
Kariyerimin başlarında konut programlarında yaşayan insanlar için
insanlarla
okul ortamındaki çocuklarla,
mesleki rehabilitasyondaki kişilerle,
ve sonra topluluk yaşam ortamlarındaki insanlar,
bu süre içerisinde engelli haklarına çok dahil oldum
ve savunuculuğun ilk günlerinde çok yer aldım
ADA tanıtılmadan önce.
Sonrasında da bugüne kadar engelli savunma organizasyonları için çalıştım.
Kendi engelimin yanında
şimdi yetişkin olmuş
iki engellinin ebeveyniyim.
Eşim de engelli,
ve ailemde de birçok engelli kişi var,
yani engelli hakları, benim her şeyim ve olduğum her şeyin sadece bir parçası.
2001 ve sonrasında,engelli insanlar için
afet öncesi,afet sırası ve afet sonrasında neler olduğuna çok odaklandım.
Ve bu; o zamandan beri benim lazer odak noktamdı,
ve aslında bir fırsatım oldu,
Obama yönetimde bir atanan olarak
FEMA'da sadece 8 yıl zaman geçirdim,bu süre boyunca;
FEMA Engellilik Entegrasyon Koordinasyon Ofisi'nin kurulması,
ve engellilik uzmanlarından oluşan bir kadro oluşturmak
aynı havuzu destekleyen valilerin
ve acil durum yöneticilerinin ve özellikle
engellilerin ilgisini çekmek, ve engelli kuruluşları
acil durum hazırlığında
ve afet ve afetin azalması boyunca müdahale,kurtarma gibi çalışmalarda bulundum.
Birlikte olduğumdan beri son bir parça
geçen Eylül ayından bu yana Dünya Engellilik Enstitüsü,
küresel engellilik haklarına sürekli odaklanmam gerçekleşti,
aktif olarak dahil olmak için çok daha fazla fırsatım olan bir şey
ve katıldığımdan beri zamanımı harcadım,
WID stratejik bir planlama süreci oluşturup
ve yeni öncelikler oluşturmak için organizasyonu desteklemek,
kuruluşun misyonuna bir göz atmak,
ve organizasyon ilerledikçe son zamanlarda dört özel odak noktası oluşturdu.
Teşekkürler,mersi. Mükemmel,tamam
Komşumun bugün çok fazla fırçaladığı için özür dilerim
bu yüzden ne zaman açsam fazladan ses çıkarıyor
ama endişelenme,kaydına müdahale etmeyecek.
Tamam,ilk soru geçmişle ilgili.
Böylece hafızanızın orada olduğunu fark ettiğinizden bahsedin.
erişilebilirlik sorunları,ayrımcılık veya kapsayıcılık eksikliği.
Sizin kişisel hikayeniz ne veya Amerikanlıların
Engellilerle Hareketiyle bağlantınız ne? Varsa imzalandığı gün
hakkında ne hatırlıyorsunuz?
Ve bunun sizin ve diğerlerinin üzerindeki etkisi neydi?
Başlamadan önce kameranın size kayması için bir şeye dokunmayı unutmayın.
Engelliliğin farkına çok genç yaşta vardım.
Birinci sınıfta iyi bir arkadaşım vardı, adı Gregory'di,
ve kendisi ve ben çok iyi arkadaştık.
Onunla arkadaşlığımın kaybı çok şaşırtıcıydı,
ve nereye gittiğini anlamamıştım.
Geri baktığımda arkadaş kalamamamız biraz garip,
çünkü taşınmadı, sadece benim okulumu bıraktı.
Çoğu kendilerini besleyemiyordu.
Bir tabak gelirdi ve tabakta
Üç tepe yemek olurdu. Bir tepe her zaman kahverengi,
bir tepe her zaman yeşil,
bir tepe hep beyaz olurdu.
Her gün tatlı olurdu, bir jöle veya dondurma,
yine bir tepede.
Yemeklerini yan yana istemiyorlar mıydı?
Bu benim dikkatimi
çok çekti.
Bağımsız bir yaşama merkezi için
1982'de çalışmak.
Yasa onaylandı!
Sonuçta bu 1990'a
en erken yolculuğum.
Teşekkürler Marcie.
Bunların hepsi
sıkça önemli bir ölçüde değişti.
Fazla sayıda
güzel inisyatif oldu.
Huzurevine yaşlı olduğunuz için
gitmezsiniz.
Teşekkürler Marcie.
Yasaları takip etmek yeterli değil.
Evrensel dizaynların standart
olması gerekiyor.
Ama sivil hakları yasalarını uygulamak
kesinlikle zemin.
Teşekkürler. Yani ne yapabiliriz?
Bir topluluk olarak hangi adımları izleyebiliriz?
Engelli topluluk liderleri olarak
birlikte olmamız gerekiyor.
O çok çalışan vizyoner liderlerden
çok kaybettik. Çoğunu
geçtiğimiz yıllarda kaybettik.
Bazıları bu yolda kayboldu.
Sahip çıkmamız gereken inanılmaz bir miras var.
Erişmemiz gereken büyük imkanlarımız var.