Живот, слобода и потрага по среќа.
Ние живееме во потрага по среќа во надворешниот свет,
како да тоа е стока,
и ние стануваме робови на нашите сопствени желби и аспирации.
Среќа не може да биде добиена или стекната
како евтина облека.
Среќа е Маја,
илузија,
бескрајна игра на форми.
Во согласност со Будистичка традиција,
Самсара, или како тоа исто така се нарекува - бескраен циклус на страдања,
се засилува со жед за задоволства
и одбивност кон болка.
Фројд нарекува овој принцип “принципот на задоволство".
Сè во нашиот живот се сведува на обиди да создадем задоволство,
да го добиваме она што го сакаме
или избегнаме на она што не сакаме.
Истото прави од страна инфузориjа, кој припаѓа на наједноставни.
Таа одговара на стимулација.
Меѓутоа, луѓето имаат поширок избор во споредба со инфузории.
Ние сме во состојба да размислуваме, а тоа е суштината на нашиот проблем.
Размислување за нашата желба е целосно надвор од нашата контрола.
Дилемата на современото општество е во тоа што ние се обидуваме да го разбереме светот
не од гледна точка на архаичната Внатрешна Свест,
но со квантитативна и селективна перцепција на надворешниот свет,
со користење на научни средства и рефлексија.
Процесот на непрестајно размислување не води само до повеќе мисли и повеќе прашања.
Бараме да се знаем внатрешни сили на светот што го создадат
и да ги насочат курсот.
Во исто време, ние го гледаме светот како нешто, што постои надвор од нас,
наместо да восприемаме тоа како нешто што е живо и е својствено на нашата природа.
Познатиот психијатар Карл Јунг вели:
"оној кој гледа надвор - спи. Оној кој гледа внатре - се разбужда."
Нема ништо во желба да се пробуди, да се биде среќен.
сепак, во потрага по среќа, надвор е заблуда,
бидејќи тоа само може да се најде внатре.
Во Калифорнија на конференција што се одржи на 4 август, 2010 на езерото Тахо,
извршениот директор на Google Ерик Шмит даде изненадувачка статистика.
"Сега, на секои два дена, ние се создаваме толку многу информации
колку ние ги направивме уште од почетокот на цивилизацијата и до 2003 година",
рече тој.
Износот на оваа информација е околу 5 егзабаjта.
Никогаш во историјата на човештвото немало толку многу размислување
и никогаш немало толку многу потреси на планетата.
Може ли да биде дека по време на размислување за решавање на еден проблем,
ние создаваме уште две?
Каква корист на целиот овој процес на размислување,
ако тоа не води до среќата?
Не можеме да станаме посреќни,
помирни,
или повеќе радосни преку сето ова размислување,
или не,
овој процес се изолира од нас подлабоко и повеќе значајно
искуство на животот?
Нашето размислување, деjствувања и постапки
мора да се донесе во рамнотежа со тоа:
на краjот на краишта, ние сме човечки суштества, а не човечки постапки.
Ние сакаме промени и стабилност во исто време.
Нашите срца се исклучени од спиралата на животот,
од законот за промена,
бидеjки умови што мислат, нè водат кон стабилност,
сигурност и смирување на сетилата.
Ние ги набљудуваме убиства, цунами,
земјотреси, и војни со нездрав интерес.
Ние сме постојано се обидуваме да ги разонодим нашите умови и да се пополним ги со информации:
ТВ се емитираат надвор од сите видови на уреди,
игри и загатки,
текстуални пораки
и други такви тривијални работи.
Дозволиме да бидем хипнотизирани
од бесконечен поток на нови слики, нови информации
и нови начини да се возбудим и успокоим на сетилата.
Во моменти на внатрешна тишина, нашите срца може да ни кажат
дека постои живот поголем од нашата реалност,
дека ние живееме во светот на гладни духови,
бескрајно жедни и никогаш не се задоволни.
Ние направивме целиот водовртеж податоци кои
летаат околу планетата и го придонесуваат уште повеќе размислување
и идеи за тоа како да го поправим светот
и решиме на проблемите кои постојат само благодарение на на ум што ги создаде.
Размислување е создадело многу голема збрка каде ние сме во моментов.
Ние водим војни против болести, непријатели, и проблеми.
Парадоксот лежи во фактот дека сето она што ние сме против продолжува да постои.
Повеќе можеме да се спротивставиме на нешто, толку посилно станува,
како зајакнаат мускулите по вежбање.
Всушност, ние зајакнеме она што ние сакаме да се ослободим од.
Значи она што е алтернатива на мислењето?
Какви други механизми може да користаат луѓето да постоjат на оваа планета?
Во последниве неколку векови, Западната култура фокусирана на изучување
на материјалниот свет преку мислењето и анализа,
додека други антички култури развивали подеднакво
софистицирани технологии за проучување на внатрешниот простор.
Оноj прекин на врската со нашиот внатрешен свет
е причина на неурамнотеж нашата планета.
античките изразот "да се спознаеме себеси" беше заменет
со желба да се знаеме и испробаме во светот на надворешните форми.
Информациите кои се содржани во вашата бизнис картичка
не одговора на прашањето каков навистина сте.
Во Будизмот, се верува дека не сте само Содржината На вашата Свест,
збирка на мисли и идеи,
токму затоа што е некој зад мисли, кој е сведок на овие мисли.
изразот "да се спознаеме себеси" е зен коан, загатката без решение.
Нашиот ум исцрпува себе како резултат на сите обиди да се најде одговор на ова прашање,
како куче се обидува да го фати нејзината опашка. Само егоистички само-определување
kсака да се најде одговор или цел.
Вистината е дека за оноj, коj навистина сте, не треба одговор.
Тоа е затоа што сите прашања се создаваат само од егоистички ум.
Вие не сте вашиот ум.
Суштина не е да се најде повеќе одговори; тоа е да се има помалку прашања.
Како Џозеф Кембел рече:
"јас не верувам дека луѓето се во потрага за смислата на животот,
туку дека тие се во потрага по искуство да остануваат живи."
Буда едноставно одговори на прашањето: "Кој сте"? "
Јас сум еден разбуден", рече тој.
Што значи тоа да си разбуден?
Буда не може да одговори на ова прашање токму поради
тоа што цветење на секој човечки живот е различно
и тој рече дека само една работа: "Ова е крај на страдањата".
Во секоја верска традиција,
состојбата на будење има свое име:
Рајот,
Нирвана,
или мокша.
Спокоен ум е сè што е потребно да се разбере природата на проток.
Кога вашиот ум се успокои, а потоа сè друго ќе се случи природно.
Внатрешната енергија ќе се разбуди во оваа тишина
и ќе работи без напор од ваша страна.
Како Тао вели, " Чи го следува Свест".
Во тишина и молк, ќе почнеш да се чувствуваш мудроста
на растенија и животни,
тишината што шепоти во соништа
и учи суптилни механизам со кој овие
соништа се материјализираат.
Во Тао Те Чинг, овој начин на живот е наречен "Веи Ву Веи", што значи
"Да прави без да се прави".
Буда зборувал за "средниот Пат", како Патот
што води кон просветлување.
Аристотел опиша Златна средина како на Средината
Помеѓу две Крајности, како Патека на Убавината:
не премногу напор, но, исто така, не е премногу мало;
Јин и Јанг во совршен баланс.
Веданта е позната како Маја и исто така како илузија,
како и отсуство на чувство на конкретната средина и перцепцијата
на тоа како проекција создаден само од страна на нашите мисли.
нашите мисли ни овозможи да се почувствуваме вибрациите на светот во одреден начин,
но нашиот внатрешен мир не треба да биде зависен
од надворешни околности.
Верување во надворешниот свет кој е независен од субект на перцепциjа
е од фундаментално значење за науката.
Сепак, нашите чувства и ни даваат само индиректни информации.
kИдејата на физичкиот свет, создадена од страна на нашиот ум
е секогаш филтрирана преку сетилата и како резултат на тоа, секогаш е некомплетна.
Сите сетила се базираат на една вибрациско поле.
Некои луѓе кои се во т.н."состоjба на синестезиjа"
ја восприемаат оваа вибрациска областа сосема поинаку.
Синестетици можат да се виждаат звуци во боја или форма,
а можеби и да се комбинираат својствата на едно чувство со друго.
Синестезиjа се однесува на синтеза или мешање на сетилата.
Како чакри, така и сетилата се како призмата,
коjа филтрира континуитет на вибрации.
Сè во универзумот вибрира
со различен интензитет и фреквенција.
Окото на Хорус се состои од шест симболи,
секој претставува едно од сетилата.
Како и во древниот Ведски систем,
па сега, мислење се смета за чувство.
Кога телото испитува чувства,
мисли се јавуваат истовремено
од истиот вибрациски извор.
Мислењето е само инструмент,
едно од шест сетила;
но ние го доделуваме со толку висок статус
дека ние сега се идентификуваме со нашите мисли.
Самиот факт дека размислување не е признато како едно од шест сетила
е значителен.
Ние сме толку завиткани во нашите мисли дека ние се обидуваме да се објасним мислата како чувство.
Ова е речиси еднакво на кажуваме риба за вода.
Водата? Што е водата?
Упанишади велат
“Не некој кој што може да се види со очи; но оној преку кого очите можат да се виждат.
Знаjте дека ова е Вечна Брахма; не е она што луѓето овде почитуваат.
Не оној, кој може да се слуша со ушите; но оној преку кого ушите можат да се слушаат.
Знаjте дека ова е Вечна Брахма; не е она што луѓето овде почитуваат.
Не оној кој може да биде зборуван во зборови, туку еден со кои зборови може да се зборуваат.
Знаjте дека ова е Вечна Брахма; не е она што луѓето овде почитуваат.
Не оној на кого умот може да се мисли; но оној преку кого на ум може да мисли.
Знаjте дека ова е Вечна Брахма; не е она што луѓето овде се почитуваат.“
Во текот на изминатата деценија, голем напредок беше направен
во областа на истражувањето на човековиот мозок.
Научниците го измислиjа терминот неjропластичност,
која ја изразува идејата дека физичката конекција меѓу мозочните неврони
се промени според мисли, кои минуваат низ нив.
Канадски психолог, Доналд Хебб заблежи
дека ако два неврони се активни во исто време, силата на врска помеѓу нив се зголемува.
кога човек е во состојба на постојано внимание, неврони комуницираат едни со други;
ова значи дека можете да креирате своја сопствена
kсубјективна перцепција на реалноста.
Тоа буквално значи дека ако вашите мисли се исполнети со страв, загриженост, анксиозност,
и негативност, вие зајакнувате врските да растете се повеќе и повеќе со овие мисли.
Спротивно на тоа, ако се фокусирате своите мисли на љубов,
сочувство, благодарност и радост,
ќе се создадете конекции за да ги повторат овие искуства.
Но, како можеме да го направите ова, ако ние сме опколени од насилство и страдање?
Не би било тоа само измама и добра мисла?
Неjропластичност не е концепт на нова ера кој зборува за создавање
на една реалност преку позитивно размислување,
тоа е она што Буда, всушност, се предава
на 2500 години.
Медитација на Випасан, или како што тоа се нарекува- медитација на внатрешен увид
може да се дефинира како самоуправа на неjропластичност.
Ќе ја прифатите вашата реалност точно како што е, како што навистина е,
но што го гледате тоа во најдлабокото ниво на сензација,
на ниво на вибрации и енергија,
без предрасуди и без влијание на мисли.
Во мозокот, во најдлабокото ниво на свест, постојано внимание создава нови конекции
кои ги дефинираат сосема поинаков начин на перцепциjа на реалноста.
Ние го правиме токму спротивното.
Ние постојано се овозможиме идеи за надворешниот свет да се формира нашите нервни врски,
и внатрешна рамнотежа треба да не зависи од надворешни феномени.
околностите не се важни,
само на состојбата на мојата свест важи.
Самиот збор "медитација" во Санскрит значи" да се биде слободен од оценки,
слободен од сите споредби,
слободен од сите соодветства".
Не се обидуваjте да станете некој друг,
затоа што сте задоволни со сето она што сте сега.
За да се издигнате над страдањата на физичката реалност,
ќе мора да jа прифатите таа целосно,
да го прифатите тоа;
како резултат на тоа, станува нешто во вас,
и вие не сте нешто во неа.
Како можеме да се научим да се живееме,
така што свеста не се коси со нејзината содржина?
Како да се исчистим срцето на ситни амбиции?
Мора да настанат драстични промени во свеста,
радикална промена во ориентација од надворешниот свет до внатрешниот.
Тоа е револуција, предизвикана не само со волја и напор,
но исто така со смирение,
прифаќање на реалноста, како што е.
Сликата на отвореното срце на Исус Христос моќно пренесува идејата
дека ние мора да се отвориме себеси за да сите страдања
и го прифаќаме апсолутно сè што ако ние сакаме да се оставаме отворени
за еволуционистичкиот извор.
Ова не значи дека ќе станате мазохисти,
бидејќи не сте во потрага за болка;
но кога болка, неизбежно возникнува,
вие едноставно да jа прифатите реалноста, како што е;
наместо да барате друга реалност.
За долго време, хаваjци веруваат дека
знаеме вистината со нашите срца.
Срцето има своја интелегенција, толку jасна, колку онаа на мозокот.
Египќаните верувале дека човечкото срце, а не мозок,
беше извор на човечката мудрост,
а срцето се сметало за центар
на душата и личност.
Божествената реч помина низ срцето,
откривајќи на античките Египќани познавањето на Вистинскиот Пат.
Овој папирус покажува мерење на срцето.
Египќаните сметале тоа за благодат да влезат
во задгробниот живот со светлината на срцето.
Ова значило дека сте живееле добро.
Постои една универзална исконска состоjба,
което луѓето испитуваат во процесот на освестување на центар на срцето,
преживувањето на нивната сопствена енергија како енергијата на Универзумот.
Кога вие дозволувате себе си да се почувствувате оваа љубов,
да сте оваа љубов,
и кога ќе го поврзете вашиот внатрешен свет со надворешниот свет,
сè станува едино.
Како можете да се чувствува музика на сфери?
Како се отвари срцето?
Шри Рамана Махарши рече:
“Бог живее во вас само како живееме во него,
и вие не мора да правите нешто
за реализирањето на Бог или само-реализирањето.
Ова е вашата вистинска и природна состојба.
Само отфрлете сите пребарувања,
го свртете вашето внимание навнатре
и насочете својот ум кон себе,
сјааеjки во средиштето на вашиот битие.
Таков директен и непосреден начин како само-истражување
ви овозможува да се доживеете тоа лично.
Кога ќе медитирате и набљудувате вашите внатрешните чувства и вашиот внатрешен живот,
ги набљудувате вистинските промени.
Како енергија ја менува својата форма, вие можате да се набљудувате овие промени,
во форма на појавување и исчезнување на вашите чувства.
Степенот до кој една личност се развива или станува просветлена одговара
на степенот до кој една личност ја разви својата способност
да се адаптира до сегашниот момент
или нивната способност да се трансформира постојано се менува протокот
на околности, болка и задоволство
во блаженство.
Писателот Лев Толстоj, кој го напиша романот “Војна и мир”,
истакна дека " секој мисли за менување на светот,
но никој не мисли за промена на себе".
Дарвин, исто така, забележа дека "најважната карактеристика
за опстанок на видовите е не сила или интелигенција,
но, адаптабилност кон промени".
Неопходно е да станате вешти во адаптација.
Будистичкото учење "Аничча" рече:
"сè доаѓа и си оди, сè се менува,
постојано се менува".
Страдање постои само затоа што ние се приврзуваме до одредена форма.
Кога се поврзвате со "набљудавачки" дел од себе,
со разбирање на "Аничча", тогаш блаженство се јавува во срцето.
Во текот на нивната историја, светци и аскети, мудреци и јогиите
едногласно го опишувале светиот соjуз што се одржува во срцето.
Ова може да се најде во делата на Јован Крстител,
поезијата на Руми,
и тантритските учења на Индија.
Разни учења се обидуваат да го искажаат
неостварлива тајната на срцето.
Во срцето има соjуз на Шива и Шакти,
машка пенетрација во спирала на животот
и женската подложност за промените,
за набљудување
и безусловно прифаќање на сето она што е.
За да го отворите вашето срце,
мора да отворите себе за да го промените;
да живеете во светот што се чини цврст за нас,
играjки со него,
бидеjки вклучени во него,
да живеете целосно,
да го сакате навистина,
но да знае дека тоа е променливо
и дека на крајот сите форми ќе се распуштат и да се променат.
Блаженство е енергија која реагира на тишина.
Тоа доаѓа од расчистување на ум од сите содржини.
Содржината на оваа блажена енергија, родена во тишина, е Свест;
Нова свест на Срцето;
Свест Поврзана со Сите нешта.