Er bestaat een vloek die de mensheid al sinds de oudheid teistert.
De Grieken bestreden het door op aromatische hars te kauwen,
terwijl de Chinezen hun toevlucht namen tot eierschalen.
In het oude Joodse Talmoed
geldt het zelfs als een geldige reden voor echtscheiding.
Deze afschuwelijke plaag heet halitose, beter bekend als een slechte adem.
Maar wat veroorzaakt het en waarom is het zo weerzinwekkend?
Denk eens aan de smerigste geuren die je je kunt bedenken,
zoals afval, uitwerpselen of rottend vlees.
Al deze geuren ontstaan door de acitiveiten van micro-organismen,
voornamelijk bacteriën,
en, hoe smerig het ook klinkt,
vergelijkbare bacteriën leven in de vochtige omgeving van je mond.
Geen paniek.
De aanwezigheid van bacteriën in je lichaam is niet alleen normaal,
maar van primair belang voor allerlei soorten dingen,
zoals de spijsvertering en ziektepreventie.
Maar zoals alle levende wezens, hebben bacteriën ook voedsel nodig.
De bacteriën in je mond voeden zich met slijm,
voedselresten en dode weefselcellen.
Om voedsel op te kunnen nemen via hun celmembranen,
moeten ze de organische stof in kleinere moleculen omzetten.
Ze zetten bijvoorbeeld eiwitten om in het bestanddeel aminozuur
en dat zetten ze weer om in verschillende samenstellingen.
Sommige stinkende bijproducten van deze reacties,
zoals waterstofsulfide en cadaverine,
komen vrij in de lucht
en zweven richting nietsvermoedende neuzen.
Onze gevoeligheid voor deze geuren en duiding als stank
is wellicht een evolutionair mechanisme om ons voor rottend voedsel
en de aanwezigheid van ziektes te waarschuwen.
Geur is een van onze intiemste en dierlijkste zintuigen,
die een grote rol speelt bij het aantrekken van mogelijke partners.
In een peiling zei 59% van de mannen en 70% van de vrouwen
dat ze niet zouden daten met iemand die een slechte adem heeft.
Dit verklaart waarom alleen Amerikanen al
zo'n 1 miljard dollar per jaar aan mondverzorgingsproducten besteden.
Gelukkig kan een slechte adem meestal goed behandeld worden.
De ergst stinkende bijproducten komen van Gram-negatieve bacteriën
die op plekken tussen het tandvlees en de tanden wonen
en achter op de tong.
Door poetsen, flossen,
met anti-bacterieel mondwater spoelen voor het slapengaan,
schoonmaken van de achterkant van de tong met een tongschraper
en zelfs door gezond te ontbijten,
kunnen we veel van deze bacteriën en hun voedselbronnen verwijderen.
In sommige gevallen zijn deze maatregelen nog niet voldoende
vanwege tandproblemen, neusafwijkingen, of zeldzamere kwalen,
zoals een leverziekte en diabetes.
Roken en overmatig alcoholgebruik
zorgen ook voor een zeer herkenbare geur.
Wat de oorzaak ook is,
de slechte adem ontstaat bijna altijd in de mond
en niet in de maag of ergens anders in het lichaam.
Maar een van de grootste uitdagingen is
om er precies achter te komen hoe slecht onze adem eigenlijk is
en het is niet bekend waardoor dat komt.
Het zou kunnen dat we te gewend zijn
aan de geur in onze mond om daarover te oordelen.
En technieken zoals je handen voor je mond doen
of je eigen pols likken en eraan ruiken werken ook niet erg goed.
Een onderzoek toonde aan dat zelfs als mensen dit doen,
ze de neiging hebben om de geur te vergelijken
met hoe erg ze dachten dat hij zou zijn.
Er is echter een simpele, maar riskante manier
om uit te vinden hoe slecht je adem is:
adem gewoon diep in en vraag het aan een vriend.