(piano ifa edir)
Qarşımızda 1962-ci ildə Müasir İncəsənət Muzeyində
Endi Uorholun "Kambl Sup Kans"
seriyasından tək rəsmlərdən biridir.
Müasir incəsənətlə bağlı ortaya çıxan həqiqətən
vacib suallardan biri də budur ki, niyə məhz bu sənət?
Məndən bu barədə soruşanda beynimdə çox şeylər yaranır.
Bu, həqiqətən də məndə bir növ hisslər oyadır,
ona görə də "Bəli" deməyə meylliyəm, amma orada
çoxlu başqa şeylər də var ki, əgər bunu muzeydə yox,
Kampls Sop-un marketinq şöbəsində görsəydiniz,
buna fərqli baxardınız?
Çünki o zaman reklam olur. Bəli.
Ancaq muzey kontekstində və ya Andi Uorholun studiyası
kontekstində bu, tam olaraq reklam deyil, elə deyilmi?
Hətta eyni şey olsa belə. Bəli.
Və ideya ondan ibarətdir ki, onu muzeyə qoymaqla
biz ona başqa cür baxmağı təklif edirik.
Düzdür, o, həqiqətən onun yerini dəyişir,
mənasını dəyişdirir, transformasiya edir
və bu, həqiqətən də, müasir incəsənətin mərkəzi ideyalarından biridir ki,
siz texniki bacarıqlara əsaslanmayan bir şeyi
qəbul edə bilərsiniz, çünki onun gözəl şəkildə
işlənib hazırlandığını söyləyə bilməzsiniz. Doğrudur.
Ancaq bu, onun yerini dəyişir və bizi bu barədə başqa cür düşünməyə vadar edir.
Məncə, hər kəsin şkafında gördüyünüz çox sıradan bir şeyi götürməsi
və onu diqqət mərkəzinə çevirməsi,
o şeyə diqqət yetirməyiniz onun ləyaqətidir.
Düşünürəm ki, bu, tam olaraq doğrudur və məncə,
o, bunu kifayət qədər adi olan bir mövzu ilə əlaqədar edir.
Mən böyük ustadların təsviri sənətindən çox uzaq olan
ucuz reklam sənətini nəzərdə tuturam və burada bir qutu şorba qədər adi bir şeyə
və hətta toyuq qaymağına diqqət yetirmək lazımdır, elə deyilmi? (Gülür.)
Demək olar ki, o bunu 50 il əvvəl etsəydi,
insanlar bu oğlanı şarlatan hesab edərdilər
və indi bunu etsəydi, onun sadəcə orijinal olmadığını düşünərdilər və...
Sadəcə, insanların təsadüfən bunun sənət olduğuna qərar verdiyi vaxt idi.
Bunun doğru olduğunu düşünürəm.
1962-ci ildə Uorhol deyirdi ki,
bizim mədəniyyətimizdə həqiqətən orijinal və vacib olan nədir?
Söhbət kütləvi istehsaldan gedirdi, fabriklər haqqında idi.
O, müəyyən mənada dedi ki, təbiətə
hələ aqrar mədəniyyət kimi baxmayaq, biz indi sənaye mədəniyyətiyik.