สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อ Simone
คุณรู้ว่า ใครๆ จะบอกคุณอย่างไร ถ้าคุณกังวลเมื่ออยู่บนเวที
เห็นภาพคนในผู้ฟังที่เปลือยกายหรือ
ตล้ายๆ กับสิ่งที่ควร ที่จะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น
แต่ฉันคิด -
ภาพทั้งหมดของคุณๆ ที่เปลือยกายอยู่ ในปี 2561 นั้นรู้สึกแปลกและผิด
คล้ายกับ เราทำงานหนักจริงๆ ในการก้าวผ่านของแบบนั้น
ดังนั้นเราต้องมีวิธีใหม่ในการจัดการกับ
กรณีที่คุณได้กังวลบนเวที
และฉันตระหนัก ว่าจริงๆ แล้ว ฉันคล้าย
คล้ายการที่ฉันสามารถมองคุณได้ เท่าที่คุณกำลังมองที่ฉัน -
เพียงเพื่อแยกแยะสิ่งของออกแม้เพียงเล็กน้อย
ดังนั้น ถ้าฉันมีวิธีการเพิ่มลูกกะตา
แล้วเราทุกคนจะ สบายดีใช่ไหม
ดังนั้น ในการเตรียมตัวเพื่อการพูดคุยนี้ ฉันได้ตัดเสื้อเองนะ
(ส่งเสียงรัว)
(หัวเราะ)
ลูกตาที่เกลือกไปมา
ฉันใช้เวลา 14 ชั่วโมง
และกลิ้งลูกตา 227 ครั้งเพื่อให้ได้เสื้อตัวนี้
และสามารถมองคุณได้ เท่าที่คุณกำลังมองหาที่ฉัน
นี่เป็นจริงเพียงครึ่งเดียว ของเหตุผลที่ฉันทำเช่นนี้
อีกครึ่งหนึ่งคือความสามารถในการทำเช่นนี้
(ดวงตากลิ้งสั่นรัว)
(หัวเราะ)
ดังนั้น ฉันจะทำสิ่งต่างๆ มากมายเช่นนี้
ฉันเห็นปัญหาและฉันคิดค้น วิธีการแก้ปัญหาบางอย่าง
ตัวอย่างเช่น การแปรงฟัน
นี่เป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องทำ มันน่าเบื่อ
และไม่มีใครชอบทำจริงๆ
ถ้ามีเด็กอายุ เจ็ดปีในผู้ฟัง
พวกเด็กจะชอบ "ใช่!"
แล้วถ้าคุณมี เครื่องที่สามารถให้คุณล่ะ
(หัวเราะ)
ฉันเรียกมันว่า ...
ฉันเรียกมันว่า "หมวกนิรภัย แปรงสีฟัน"
(หัวเราะ)
(แขนหุ่นยนต์ครางพึมพำ)
(หัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
ดังนั้น หมวกนิรภัยแปรงสีฟันของฉัน ทันตแพทย์ 10 คน ไม่มีใครแนะนำ
และแน่นอน มันไม่ได้ ปฏิวัติโลกของทันตกรรม
แต่มันก็เปลี่ยนชีวิตของฉัน
เพราะฉันทำหมวกนิรภัยแปรงสีฟัน นี้จนเสร็จเมื่อสามปีที่ผ่านมา
และหลังจากที่ฉันทำเสร็จ
ฉันเข้าไปในห้องนั่งเล่น และฉันตั้งกล้อง
และฉันถ่ายคลิปการ ทำงานเจ็ดวินาที
และตอนนี้
นี้เป็นมาตรฐานสวย เทพนิยายสมัยใหม่
ของหญิงสาวที่โพสต์บนอินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ตจะชมโดยคนมากๆ
การเข้าชมเป็นพันๆ ครั้งของผู้ชาย ลงในส่วนคอมเมนต์
จะขอเธอแต่งงาน -
(หัวเราะ)
เธอละเลยคนทั้งหมด เริ่มต้นช่อง YouTube
และช่วยในการสร้างหุ่นยนต์
ตั้งแต่นั้นมา ฉันได้สร้างสิ่งนี้ไว้ เล็กน้อยให้ตัวเอง ที่อินเทอร์เน็ต
เป็นนักประดิษฐ์ของเครื่องที่ไร้ประโยชน์
เพราะเราทุกคนรู้
วิธีที่ง่ายที่สุดอยู่ด้านบนสุด ของสนามของคุณ
คือการเลือกสนามที่เล็กมาก
(หัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
ดังนั้น ฉันจึงใช้ช่อง YouTube เกี่ยวกับเครื่องของฉัน
และฉันได้ทำสิ่งต่างๆ เช่น การตัดผมด้วยโดรน -
(เสียงพึมพำ)
(หัวเราะ)
(โดรนพังทลาย)
(หัวเราะ)
(โดรนพึมพำ)
(หัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
ไปยังเครื่องที่ช่วยให้ฉัน ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า -
(เสียงเตือน)
(หัวเราะ)
(วิดีโอ) Simone: โอ้!
เครื่องนี้ ช่วยฉันหั่นผัก
(มีดสับ)
ฉันไม่ใช่วิศวกร
ฉันไม่ได้เรียนวิศวกรรมในวิทยาลัย
แต่ฉันก็เป็นนักเรียนที่เติบโต และมีความทะเยอทะยานมาก
ในโรงเรียนมัธยมต้นและโรงเรียนมัธยมปลาย ฉันได้เกรด A จริงๆ
และฉันจบการศึกษาเมื่อปีที่แล้ว
ในด้านตรงกันข้าม
ฉันต่อสู้กับความกังวลต่อ ผลงานอย่างรุนแรงมาก
นี่คืออีเมลที่ฉันส่ง ถึงพี่ชายของฉันในช่วงเวลานั้น
"พี่ไม่เข้าใจ มันยากแค่ ไหนที่ฉันจะบอก
ที่จะสารภาพ
ฉันเขินอายอาย
ฉันไม่ต้องการให้คน คิดว่าฉันโง่
ตอนนี้ ฉันก็เริ่มร้องไห้ด้วย
ตายห่ะ"
และไม่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ เผาบ้านพ่อแม่ของเราลง
สิ่งที่ฉันเขียนในอีเมล และสิ่งที่ฉันอารมณ์เสีย
คือฉันได้เกรด B ในการทดสอบ ทางคณิตศาสตร์
ดังนั้น บางอย่างเกิดขึ้นอย่างเห็น ได้ชัดในระหว่างนี้ และที่นี่
(หัวเราะ)
หนึ่งในสิ่งเหล่านั้นคือ วัยแรกรุ่น
(หัวเราะ)
เป็นเวลาที่สวยงามอย่างแท้จริง
แต่ยิ่งไปกว่านั้น
ฉันมีความสนใจในการสร้างหุ่นยนต์
และฉันอยากจะสอนตัวเอง เกี่ยวกับฮาร์ดแวร์
แต่การสร้างสิ่งต่างๆ ด้วยฮาร์ดแวร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าคุณกำลังสอนตัวเอง
เป็นสิ่งที่จริงๆ แล้ว ยากที่จะทำ
มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดความล้มเหลว
และยิ่งกว่านั้น
มีความเป็นไปได้สูง ทำให้คุณรู้สึกโง่เขลา
และนั่นคือความกลัวที่ยิ่งใหญ่ ที่สุดของฉันในเวลานั้น
ดังนั้น ฉันจึงตั้งใจที่จะ รับประกันเวลาที่สำเร็จ 100 เปอร์เซ็นต์
ด้วยความตั้งใจของฉัน การที่จะล้มเหลวเกือบเป็นไปไม่ได้
และนั่นก็เป็นเช่นนั้น แทน ที่จะทำให้สำเร็จ
ฉันกำลังจะพยายามสร้าง สิ่งที่จะล้มเหลว
และถึงแม้ว่าฉันไม่ได้ ตระหนักถึงมันในเวลานั้น
การสร้างสิ่งที่โง่เขลา เป็นสิ่งที่ค่อนข้างเก๋จริงๆ
เพราะฉันคงการเรียนรู้ เกี่ยวกับฮาร์ดแวร์
เป็นครั้งแรกในชีวิตของฉัน
ฉันไม่ต้องจัดการกับความวิตก กังวลด้านผลงานของฉัน
และทันทีที่ฉันเอาความกดดัน และความคาดหวังทั้งหมดออกจากตัวเอง
ความกดดันถูกแทนที่ด้วย ความกระตือรือร้นอย่างรวดเร็ว
และมันทำให้ฉันเพียงแค่เล่นสนุก
ดังนั้น เมื่อเป็นนักประดิษฐ์
ฉันสนใจในสิ่งต่างๆ ที่ผู้คนดิ้นรนอยู่
อาจเป็นสิ่งเล็กๆ หรือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ หรือสิ่งของขนาดกลาง
และบางอย่างเช่น TED talk นำเสนอปัญหาใหม่ๆ
ที่ฉันสามารถแก้ได้
และการระบุปัญหาเป็นขั้นตอน แรกในกระบวนการของฉัน
ในการสร้างเครื่องที่ไร้ประโยชน์
ดังนั้น ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่
ฉันนั่งลงและฉันคิดถึงปัญหา บางอย่างที่อาจเกิดขึ้น ที่ฉันอาจ
นำมาเสนอในการพูดวันนี้
การลืมสิ่งที่จะพูด
ผู้คนจะไม่หัวเราะ -
นั่นคือคุณ
หรือแม้แต่แย่กว่านั้น
คุณจะหัวเราะเยาะสิ่งที่ไม่ถูกต้อง -
นั่นคือส่วนหนึ่งที่ยอมให้หัวเราะได้
ขอขอบคุณ
(หัวเราะ)
หรือว่า เมื่อฉันกังวล มือของฉันเริ่มสั่น
และฉันเองก็ใส่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้
หรือว่าความรู้ของฉันได้ เปิดตลอดเวลานี้
และทั้งหมด คุณสังเกตเห็น แต่ฉันไม่เห็น
แต่มันปิดอยู่แล้ว เราจึงพอใจทั้งหมดแบบนั้น
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันกังวลจริงๆ คือกังวลเกี่ยวกับการที่มือของฉันสั่น
ฉันจำได้ว่า ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก
การนำเสนอในโรงเรียน
ฉันมีบันทึกย่อของฉันบนแผ่นกระดาษ
และฉันจะวางโน้ตบุ๊ก หลังกระดาษ
เพื่อให้คนไม่สามารถ ดูกระดาษที่สั่น
และฉันพูดมากๆ
ฉันรู้ว่า ประมาณครึ่งหนึ่งของ กลุ่มผู้ฟังอาจจะชอบ
"การสร้างเครื่องที่ไร้ประโยชน์ คือความสนุกจริงๆ"
แต่นี่จะสร้างธุรกิจได้ อย่างไรกัน"
และการพูดคุยเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้
และผู้จัดเตรียมแก้วน้ำให้ คุณบนเวทีเสมอ
เพื่อให้คุณมีบางอย่างไว้ดื่ม ถ้าคุณกระหายน้ำ
ฉันมักต้องการที่จะดื่มน้ำบ่อยมาก
แต่ฉันไม่กล้าที่จะหยิบแก้วขึ้น
เพราะผู้คนเราอาจจะเห็นว่า มือของฉันกำลังสั่น
แล้วเครื่องที่ส่งแก้วน้ำให้คุณล่ะ
ขายให้กับสาวขี้กังวล ที่สวมเสื้อเชิ้ต googly-eye
จริงๆ แล้วฉันต้องถอดออก เพราะฉันมีสิ่ง -
(ดวงตาสั่นรัว)
โอ้
(เสียงดังแคร๊ง)
(หัวเราะ)
ฉันยังไม่ทราบว่า จะเรียกสิ่งนี้อย่างไร
แต่ฉันคิดแบบว่า "อุปกรณ์วงโคจรหัว"
เพราะมันหมุน แพลตฟอร์มนี้รอบตัวคุณ
และคุณสามารถใส่อะไรก็ได้
คุณสามารถมีกล้อง คุณจะได้รูปถ่ายตลอดหัวของคุณ
ชอบมันจริงๆ - เป็นเครื่องที่หลากหลายมาก
(หัวเราะ)
เอาละ แล้วฉันได้ -
ฉันหมายความว่า คุณสามารถใส่ ขนมบางอย่างไว้ได้ เป็นต้น
ถ้าคุณต้องการ
ฉันมีข้าวโพดคั่วที่นี่
และคุณก็ใส่เพียงเล็กน้อยแบบนั้น
แล้วคุณต้องการ -
มีการเสียสละบางอย่างเพื่อวิทยาศาสตร์ -
ข้าวโพดคั่วหล่นลงบนพื้น
ลองทำให้นานกว่านี้
(หุ่นยนต์คราง)
(หัวเราะ)
แล้วคุณมีมือเล็กๆ น้อยๆ
คุณจำเป็นต้องปรับความสูงของมัน
และคุณก็ทำได้โดยการโยก
(หัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
มันมีมือเล็กๆ
(มือฟาดลง)
(หัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
ฉันเพิ่งชนไมโครโฟน
แต่ฉันคิดว่า เราทำได้ดีทั้งหมด
เอาละ ฉันต้องเคี้ยวข้าวโพดคั่วนี้
ดังนั้น ถ้าพวกคุณเพียงแค่ตบมืออีกนิดๆ หน่อยๆ ละก้อ -
(เสียงปรบมือ)
เอาละ มันก็เหมือนระบบสุริยะ เล็กๆ ส่วนตัวของคุณเอง
เพราะฉันเป็นมนุษย์พันปี
ดังนั้น ฉันต้องการให้ทุกอย่างหมุนรอบตัวฉัน
(หัวเราะ)
กลับไปที่แก้วน้ำ นั่นคือสิ่งที่เราต้องอยู่ที่นี่
ดังนั้น ฉันสัญญา - ฉันหมายความว่า มันยังคงมี -
ไม่ได้มีน้ำในนั้น
ฉันขอโทษ
แต่ฉันยังต้องทำงาน กับเครื่องนี้นิดหน่อย
เพราะฉันยังคงต้องหยิบแก้ว และวางไว้บนแพลตฟอร์ม
แต่ถ้ามือของคุณ กำลังสั่นเล็กน้อย
จะไม่มีใครสังเกตเห็น
เพราะคุณกำลังสวมใส่ อุปกรณ์ที่น่าทึ่งมาก
ดังนั้นเราทั้งหมดดูดี
เอาละ
(หุ่นยนต์คราง)
(ร้องเพลง)
โอ้ไม่นะ มันติดแหง็ก
ไม่ใช่เรื่องที่ดีใจรึ เพราะแม้แต่ หุ่นยนต์ บางครั้งก็ตื่นเวที
มันเพิ่งติดอยู่นิดหน่อย
เป็นแบบมนุษย์ของพวกนั้นจริงๆ
เดี๋ยวรอหน่อย ให้กลับไปสักหน่อย
และแล้ว -
(แก้วตก)
(หัวเราะ)
ไม่ใช่เวลาที่ยอดเยี่ยมที่จะมีชีวิตอยู่หรอกรึ
(หัวเราะ)
(ปรบมือ)
ดังนั้น เท่าที่เครื่องของฉันอาจดูเหมือน กับช่างทำเล็บธรรมดา
ฉันรู้ว่า ฉันสะดุด กับสิ่งที่ใหญ่กว่านั้น
นี่คือการแสดงออกของความสุขและความ อ่อนน้อมถ่อมตนที่มักจะสูญไปในด้านวิศวกรรม
และสำหรับฉัน มันเป็นวิธี เรียนรู้เกี่ยวกับฮาร์ดแวร์
โดยไม่ต้องมีความวิตกกังวล ในทางผลงาน
ฉันมักจะถามว่า ฉันคิดว่าฉันเคย สร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์มาบ้างไหม
และบางที สักวันหนึ่งฉันจะทำ
แต่วิธีที่ฉันเห็น
ฉันทำได้อยู่แล้ว
เพราะฉันสร้างงานนี้ขึ้นมาเอง
และเป็นสิ่งที่ฉัน ไม่เคยวางแผนไว้
หรือว่าฉันจะทำได้ -
(เสียงปรบมือ)
เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคย วางแผนไว้
แต่มันเกิดขึ้นเพียงเพราะ ฉันกระตือรือร้นในสิ่งที่ฉันกำลังทำ
และฉันก็แบ่งปันความกระตือรือร้นนี้ กับคนอื่น
สำหรับฉัน นั่นคือความงามที่แท้จริง ของการทำสิ่งที่ไร้ประโยชน์
เพราะนี่คือการรับรู้ว่า
คุณไม่เคยรู้ว่า คำตอบที่ดีที่สุดคืออะไร
และมันปิดเสียงในหัวของคุณ
ที่บอกคุณว่า คุณรู้ ตรงกับที่โลกกำลังทำอยู่
และบางที หมวกกันน็อคแปรงสีฟัน ไม่ใช่คำตอบ
แต่อย่างน้อย คุณก็ตั้งคำถาม
ขอขอบคุณ
(เสียงปรบมือ)