Hadi, dikkatimizi yeniden sağlık hizmetlerine verelim.
Son 15 yıldır sağlık sektöründe çalışıyorum
ve beni bu sektöre çeken şeylerden biri,
sağlık sistemimizdeki bakım unsurlarına olan ilgimdi --
daha spesifik olmak gerekirse
bakımcıların yaptığı işten bahsediyorum.
Peki, bu salondaki kaç kişi kendini bakıcı olarak görüyor?
Bunla beraber, kaçınız bir hastalık, yaralanma veya engelden ötürü
sıkıntı çeken birine bakıcılık yaptınız?
Evet, elleri görelim?
Salonun neredeyse yarısı.
Elini kaldıran herkese, zamanlarını birine
bakarak geçirdikleri için teşekkür ederim.
Yaptığınız şey oldukça değerli.
Ben kendine bakan bir hastayım.
Genç yaştayken, Lim hastalığının sıkıntısını çektim
ve 18 ay kadar antibiyotik tedavisi gördüm.
Defalarca yanlış tanı koyuldu,
bakteriyel menenjit, fibromiyalji, daha neler neler.
Bir türlü çözemiyorlardı.
Ve bugün burada karşınıza çıkabildiysem,
hayatımı borçlu olduğum
bir bakıcının inadı ve gayreti sayesindedir bu.
Benim için yapabileceği her şeyi yaptı --
bir tedavi merkezinden diğerine çok uzun yollar gitti,
en iyi seçeneği aradı,
hepsinden önemlisi, asla pes etmedi.
Öte yandan pek çok güçlükle karşılaştı,
çalışma ve yaşam standartları açısından.
O benim babamdı.
İyileştim ve sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum ona.
Bu tecrübe beni hasta hakları savunucusu hâline dönüştürdü.
Biraz işin içine girince, tıpkı babamın bana sağladığı destek gibi
diğer bakıcıların da sağladığını gördüm
ve bu, sağlık sisteminde hayati bir rol oynuyor.
Onlarsız bir sağlık sistemimiz
olsaydı, bunu abartmıyorum,
ama tüm sağlık ve sosyal sistemimiz
çökebilirdi.
Yine de, onlar pek bilinmiyorlar.
Ben uzun süredir annemin bakıcılığını yapıyorum,
o, birçok kronik durumdan dolayı acı çekiyor.
Hasta bakıcıların yüzleştiği sorunları
her zamankinden daha iyi anlıyorum artık.
Yaşlanan nüfusla beraber,
ekonomik istikrarsızlık,
sağlık sistemindeki gerilim,
uzun vadeli kronik bakım ihtiyaçlarının artması,
ailedeki bakıcıların önem ve taleplerini
daha da arttırıyor.
Dünyanın her yerindeki bakıcılar, sevdikleri birinin sağlığını iyi şekilde
kazanması için kendi fiziksel, finansal ve psikolojik
durumlarından fedakârlık ediyorlar.
Bakıcıların kendi sınırları ve ihtiyaçları var
ve yeterli desteği bulamamaları durumunda
dayanma noktalarının sonuna gelebilirler.
Eskiden aile hayatının kişisel, özel bir şeyi olarak görülen
fahri bakıcılık, bugün tüm dünyada sağlık ve sosyal hizmetlerin
görünmez omurgasını oluşturmaktadır.
Gördüğünüz gibi bu salonda bile
pek çok bakıcı var.
Onlar kim ve kaç kişiler?
Karşılaştıkları zorluklar neler?
Ve hepsinden önce, hastalar, sağlık sistemi ve toplum tarafından
değerlerinin anlaşılmasını
nasıl sağlayabiliriz?
Herkes gerçekten bir bakıcı olabilir:
15 yaşında bir kız çocuğu,multipl sklerozu (MS) olan bir ebeveynine bakıyor;
40 yaşında bir adam, bir yandan uzakta oturan ailesinin
bakımını üstlenirken, diğer yandan tam zamanlı çalışıyor;
60 yaşında bir adam, ölümcül bir kansere yakalanmış olan eşine bakıyor;
ya da 80 yaşında bir kadın, Alzheimer hastası eşinin
bakımını üstleniyor.
Bakıcılar, aileleri için çok çeşitli işler yapıyorlar.
Kişisel bakımlarını sağlıyorlar,
birine kıyafetini giydirmek gibi,
onları beslemek, banyo yaptırmak,
ya da yürümelerine
yardımcı olmak gibi.
Ayrıca, ciddi bir seviyede sağlık bakımı sağlıyorlar,
çünkü çoğu zaman sevdikleri kişinin neye ihtiyaç duyduğunu biliyorlar,
hatta çoğu zaman hastaların kendisinden bile iyi biliyorlar,
felç olmuş ya da teşhisi yüzünden aklı karışmış biri olabilir bu.
Bu tür durumlarda,
bakıcılar ailelerinin savunucuları oluyor.
Bakıcıların en kritik görevlerinden
birisi de hastaya duygusal destek sağlamaktır.
Doktor randevularını organize ediyorlar,
finansı organize ediyorlar,
ayrıca gündelik işleri de bu arada hallediyorlar.
Bu zorluklar, yok sayamayacağımız güçlükler.
Hâli hazırda 100 milyon bakıcı var
ve bunun yüzde 80'i Avrupa genelinde hizmet sağlıyor.
Bu sayılar etkileyici de olsa,
genellikle hafife alınıyorlar, -ki bunu pek bilinmemelerinden anlıyoruz.
Gördüğünüz gibi,
bu odadaki çoğu kişi bile, yeterli ya da bakıcı olarak
görülebileceğinden emin değil.
Pek çoğunuz bir hemşireden ya da başka bir sağlık
görevlisinden bahsettiğimi düşündü.
Ayrıca bakıcıların toplumumuza
getirdiği harika faydaları var.
Avustralya, 2015'ten birkaç örnek vermek istiyorum sizlere.
Fahri bakıcıların, zihinsel rahatsızlıklardan
sıkıntı çekenlere kattığı yıllık değer
13,2 milyar Avustralya doları.
Bu nerdeyse, Avustralya hükümetinin zihinsel sağlık servislerine
yılda harcadığı paranın iki katı.
Bu rakamların gösterdiği şey,
yarın, bir anda bakıcılar bakım işini durdurma kararı alsa,
sağlık ve sosyal sistemimiz çökebilir.
Bu sessiz bakıcılar için en önemli şey
yoksayılmamak iken,
büyük bir çoğunluğu, hükümet,
sağlık sistemi ve diğer özel kuruluşlar
tarafından dikkate alınmıyor.
Bunun yanı sıra, bakıcılar büyük sorunlarla karşı karşıya kalıyor.
Pek çok bakıcı, yüksek giderler ve maddi sıkıntılarla karşı karşıya,
tam zamanlı bir işte çalışamama gerçeği ya da bir işte tutunamama
gerçeğiyle de karşı karşıyalar.
Çalışmalar gösteriyor ki;
pek çok bakıcı, sevdikleri birinin sağlığı için,
kendi sağlıklarından oluyor.
Bakıcılar, sevdiklerine bakabilmek için çok fazla zaman harcıyor
ve sıklıkla onların aileleri ve ilişkileri zor duruma giriyor.
Pek çok bakıcının söylediğine göre
işverenlerin, onları destekleyecek buna uygun
politikaları yok.
Yine de dünya genelinde
bakıcıları tanıma yolunda bir aşama kaydedildi.
Sadece birkaç sene önce, Uluslararası Bakım Teşkilatı
Birliği, UBTB, adında bir şemsiye organizasyonu kuruldu,
dünya genelindeki bakım gruplarını ve onların uluslararası platformdaki
haklarını, stratejik yönelim ve
bilgi akışı sağlayarak
bir araya getirmeyi planlıyor.
Ayrıca, özel kuruluşlar da, bakıcıların bulundukları durumu tanımaya başladı.
Bakıcıların bu durumuna karşı sahip olduğum
kişisel ilgi ve hevesimin, kendi çalışma alanımda
bir yankı bulmasından dolayı gururluyum.
Şirketim çalışanları ve tüm toplum için
böyle eşsiz bir model geliştirme konusunda
oldukça kararlıdır.
Görevimiz, bakıcılara,
sağlıklarını koruyabilecekleri ve hayatlarına
tekrar bir denge getirebilecekleri bir saha açmaktır.
Yine de, nispeten yalıtılmış
bu girişimleri tamamlamak için yapılması gereken çok şey var.
Topluluğumuz, artan sağlık baskısı
yaşlanan popülasyon,
artan kanser ve kronik durumlar
ve geniş bir adaletsizlik
ile karşı karşıya.
Bu güçlüklere karşı durmak için,
politikacılar, geleneksel sağlık sistemini ve işveren
politikalarını aşmalı
ve hizmet sektörünün ana unsuru olmaya
devam edecek fahri bakıcıları tanımalıdırlar.
Bakıcılık bir tercih olmalı
ve insan kendi sağlığını bir diğerinin sağlığının arkasına koymamalı.
Bakımı, sağlık sistemine yerleştirmek için
ihtiyacımız olan şey, toplumsal ve yapısal reform gibi derindedir.
Bunun gerçekleşmesi ancak akıl yoluyla mümkün.
Ve bugün bile başlayabilir.
Bugün, dünyadaki milyonlarca bakıcı için
değişim tohumlarını ekebiliriz.
Sizden istediğim şey:
bugün eve gittiğinizde
ya da yarın sabah işe gittiğinizde
bir bakıcıyı kucaklayın.
Teşekkür edin onlara,
küçük bir yardım teklif edin,
belki bir kaç saatliğine gönüllü bakıcı olmak gibi bir şey.
Eğer dünya genelindeki bakıcılar daha iyi anlaşılırsa,
bu yalnızca onların sağlığı, iyiliğini ya da motivasyonunu
geliştirmez,
aynı zamanda bakım yaptıkları kişilerin de hayatlarını iyileştirir.
Daha fazla önemseyelim.
Teşekkürler.
(Alkış)