4,300 ปีก่อน ในอาณาจักรซุเมอร์โบราณ
ผู้มีอำนาจสูงสุดในเมืองอูร์ ถูกขับออกจากเมืองไปยังทะเลทราย
เธอชื่อ เอ็นเฮ็ดดูอันนา
เธอเป็นหัวหน้านักบวชหญิง บูชาเทพแห่งดวงจันทร์ และนักเขียนคนแรกในประวัติศาสตร์
ในตอนที่เธอถูกขับออกจากเมือง เธอได้ประพันธ์ 42 บทสวด และ 3 บทกวียาว
และเรื่องราวของเธอในซูเมอร์ยังไม่จบลง
เอ็นเฮ็ดดูอันนา มีชีวิตอยู่ 1700 ปีก่อนซัฟโฟ
1500 ปีก่อนโฮเมอร์
และประมาณ 500 ปีก่อน บิดาแห่งคัมภีร์ไบเบิล อับราฮัม
เธอเกิดในเมโสโปเตเมีย ดินแดนระหว่าง ลุ่มแม่น้ำไทกริส และยูเฟรติส
แหล่งกำเนิดของเมืองแห่งแรกๆ และวัฒนธรรมที่ก้าวหน้า
พ่อของเธอคือกษัตริย์ซาร์กอนมหาราช ผู้สร้างจักรวรรดิคนแรกในประวัติศาสตร์
กษัตรย์ซาร์กอนเอาชนะรัฐอิสระต่างๆ ในเมโสโปเตเมียและรวมเข้าเป็นรัฐเดียว
ซาร์กอนเป็นชาวเซไมท์ทางเหนือ พูดภาษาอัคคาเดียน
และเมืองสุเมรียนที่เก่าแก่กว่าทางตอนใต้ มองว่าเขาเป็นผู้รุกรานต่างชาติ
เมืองทางใต้มักรวมตัวกันก่อการ เรียกร้องความเป็นอิสระ
ทำลายเสถียรภาพของราชวงศ์ใหม่
เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสองวัฒนธรรม
ซาร์กอน แต่งตั้งลูกสาวคนเดียว เอ็นเฮ็ดดูอันนาเป็นหัวหน้านักบวช
ในวัดที่สำคัญที่สุดในอาณาจักร
ตามธรรมเนียมเชื้อพระวงศ์ฝ่ายหญิง ทำหน้าที่ทางด้านศาสนา
และพวกเธอก็ได้รับการสอนให้เขียนอ่านได้ ทั้งภาษาสุเมเรียนและอัคคาเดียน
รวมทั้งสามารถคำนวนได้
งานเขียนชิ้นแรกของโลกเกิดขึ้นในซุเมอร์ ในฐานะบันทึกทางบัญชี
ซึ่งทำให้พ่อค้าสามารถสื่อสารทางไกล และติดต่อกับคู่ค้าต่างแดนได้
ระบบอักษรภาพที่ทำหน้าที่บันทึกข้อมูล พัฒนาขึ้นเป็นตัวอักษร
ประมาณ 300 ปีก่อนเอ็นเฮ็ดดูอันนาเกิด
อักษรในรูปแบบแรกเริ่มนี้ เรียกว่าอักษรคูนิฟอร์ม
เขียนโดยใช้แท่งอ้อกดลงบนดินเหนียว เพื่อทำเครื่องหมายทรงสามเหลี่ยม
แต่ก่อนที่เอ็นเฮ็ดดูอันนาจะเขียน
งานเขียนส่วนใหญ่เป็นการบันทึกข้อมูล และบันทึกคำพูด
ไม่ใช่งานสร้างสรรค์ที่เกิดจาก นักเขียนเพียงคนเดียว
เมืองอูร์ที่เอ็นเฮ็ดดูอันนาอาศัยอยู่ มีประชากร 34,000 คน มีถนนแคบๆ
มีบ้านดินหลายชั้น ยุ้งฉาง และระบบระบายน้ำ
หัวหน้านักบวชเอ็นเฮ็ดดูอันนา บริหารเสบียงธัญพืชของเมือง
ดูแลการสร้างศาสนสถานของคนงาน ตีความความฝันศักดิ์สิทธิ์
และยังดูแลเทศกาลเดือนเพ็ญทุกเดือน
รวมไปถึงพิธีกรรมที่เฉลิมฉลองฤดูกาล ที่กลางวันเท่ากับกลางคืน
เอ็นเฮ็ดดูอันนาตั้งใจจะรวม วัฒนธรรมสุเมเรียนที่เก่าแก่กว่า
กับอารยธรรมอัคคาเดียนที่ใหม่กว่า
เพื่อการนี้ เธอเขียน บทสวดทางศาสนา 42 บท
ซึ่งรวมเอาเทพปกรณนัม ของทั้งสองวัฒนธรรมเข้าด้วยกัน
เมืองในเมโสโปเตเมียแต่ละแห่ง ถูกปกครองโดยเทพีประจำเมือง
บทสวดทั้งหลายของเธออุทิศแด่ เทพีที่ปกครองเมืองต่างๆ
สรรเสริญวิหารประจำเมือง และกล่าวถึงความรุ่งโรจน์ของพรจากเทพ
บทสวดยังอธิบายความสัมพันธ์ ระหว่างเทพเจ้าหลายองค์บนสวรรค์
งานเขียนของเธอทำให้เทพเจ้าที่ไม่มีตัวตน มีลักษณะของความเป็นมนุษย์
เหล่าเทพทนทุกข์ ต่อสู้ มีความรัก และตอบรับคำขอของมนุษย์
งานเขียนที่ทรงคุณค่า ที่สุดของเอ็นเฮ็ดดูอันนา
คือบทกวีที่เธอเขียนถึงอินานนา เทพีแห่งสงครามและความปรารถนา
พลังงานเหนือธรรมชาติที่น่าสับสน ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแห่งจักรวาล
อินานนาเปล่งประกายในการแสดงออก ทางเพศทุกรูปแบบ
และได้รับความเคารพว่าทรงพลังมาก จนก้าวข้ามการแบ่งแยกทางเพศ
ดังเช่นผู้เคารพอินานนาบนโลกซึ่งอาจเป็น หญิงงามเมือง ขันที หรือ ผู้แต่งงานข้ามเพศ
เอ็นเฮ็ดดูอันนาสรรเสริญอินานนา ในฐานะเทพีสูงสุดแห่งสรวงสวรรค์
ในบทกวีอุทิศแด่อินานนาของเธอ เป็นครั้งแรกที่มีผู้แต่งแทนตัวเองว่า "ฉัน"
และยังเป็นครั้งแรกที่งานเขียน แสดงอารมณ์ความรู้สึกที่ลึกซึ้ง
หลังจากที่พ่อของเอ็นเฮ็ดดูอันนา กษัตริย์ซาร์กอน สวรรคต
นายพลคนหนึ่งใช้โอกาสนั้น ปฏิวัติยึดอำนาจ
ในฐานะที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ปกครองเมือง เอ็นเฮ็ดดูอันนาตกเป็นเป้าหมาย
และนายพลขับเธอออกจากเมืองอูร์
หลานของเธอ นาราม ซิน กษัตริย์สุเมรียนในตำนาน
สามารถเอาชนะการจลาจล และคืนตำแหน่งหัวหน้านักบวชให้กับป้าของเขา
โดยรวมแล้ว เอ็นเฮ็ดดูอันนา ทำหน้าที่หัวหน้านักบวชกว่า 40 ปี
หลังจากที่เธอเสียชีวิต เธอกลายเป็นเทพยดา
และบทกวีของเธอถูกคัดลอก ศึกษา และแสดง ทั่วจักรวรรดิ
เป็นเวลากว่า 500 ปี
ที่บทกวีของเธอส่งผลต่อ พระคัมภีร์เก่าของชาวฮิบรู
มหากาพย์ของโฮเมอร์ และเพลงสวดในศาสนาคริสต์
ปัจจุบัน มรดกจากผลงาน ของเอ็นเฮ็ดดูอันนายังคงอยู่
บนแผ่นดินเหนียว ที่ผ่านการทดสอบแห่งกาลเวลา