سیستم های زنده چند میلیارد سال است که وجود دارد
و باز هم وجود خواهد داشت.
در دنیای زنده، جایی برای دفن زباله‌ وجود ندارد.
در عوض، مواد در گردش‌اند.
ضایعات یک گونه، برای (گونه‌ای) دیگرغذا است،
انرژی توسط خورشید تأمین می‌شود،
همه چیز رشد می‌کند، سپس می‌میرد،
و مواد مغذی با خیال راحت به خاک برمی‌گردند.
و این کار می‌کند.
با این حال (ما) به عنوان انسان،
یک رویکرد خطی را اتخاذ کرده‌ایم:
می‌گیریم، می‌سازیم، و عرضه می‌کنیم.
یک گوشی جدید بیرون می‌آید.
پس ما قدیمی را دور می‌اندازیم.
ماشین لباسشویی‌مان از کار می‌افتد.
یکی دیگر می‌خریم.
هر بار این کار را می‌کنیم، یک منبع محدود از منابع را مصرف می‌کنیم
و اغلب زباله‌های سمی تولید می کنیم.
این به سادگی نمی‌تواند مدت طولانی دوام داشته باشد.
پس چه چیزی می‌تواند؟
اگر بپذیریم که مدل چرخه‌ای جهان زنده کار می‌کند،
آیا می‌توانیم طرز تفکر خود را تغییر دهیم
به طوری که ما هم یک اقتصاد چرخه‌ای به کار بگیریم؟
بیایید با چرخه بیولوژیکی شروع کنیم.
چگونه ضایعات ما می‌تواند به جای کاهش سرمایه، سرمایه ایجاد کند؟
با بازنگری و طراحی مجدد محصولات و اجزای سازنده
و بسته بندی آنها،
می‌توانیم مواد ایمن و قابل بازیافت ایجاد کنیم
که به رشد بیشتر چیزها کمک می‌کند.
همانطور که در فیلم‌ها می‌گویند،
«هیچ منبعی در ساخت این ماده از بین نرفته است.»
بنابراین در مورد ماشین لباسشویی، تلفن همراه، یخچال چه ‌طور؟
می‌دانیم که آنها مخرب محیط زیست نیستند.
در اینجا در مورد نوع دیگری از تجدید نظر صحبت می‌کنیم:
راهی برای چرخه فلزات با ارزش،
پلیمرها و آلیاژها،
بنابراین آنها کیفیتشان را حفظ می‌کنند
و همچنان فراتر ازعمر
محصولات منفرد مفید هستند.
چه می‌شوداگر کالاهای امروز به منابع فردا تبدیل شوند؟
این چرخه به تجارت معنا می‌دهد.
به جای دور ریزی و جایگزینی، فرهنگی که به آن عادت کرده‌ایم،
بازگشت و از نو ساختن را می‌پذیرفتیم
که در آن محصولات و اجزایش برای پیاده سازی و بازسازی طراحی شده‌اند.
یک راه حل ممکن است تجدیدنظر در نحوه دید ما به مالکیت باشد
اگر واقعاً هرگز صاحب فناوری‌هایمان نباشیم چه می‌شود؟
ما از آنها به سادگی برای تولید کنندگان مجوز می‌گیریم.
حال، بیایید این دو چرخه را کنار هم قرار دهیم.
تصور کنید اگر می‌توانستیم محصولاتی را طراحی کنیم که به تولیدکنندگانشان بازگردند،
از مواد فنی آنها استفاده مجدد می‌شد،
و قطعات بیولوژیکی آنها ارزش کشاورزی را افزایش می‌داد.
و تصور کنید که این محصولات با استفاده از
انرژی‌های تجدید پذیر ساخته و حمل می‌شوند
در اینجا ما مدلی داریم که در بلند مدت باعث رونق می‌شود.
و خبر خوب این است
در حال حاضر شرکت‌هایی در خارج وجود دارد
که شروع به اتخاذ این روش کار می‌کنند.
اما اقتصاد چرخشی این نیست که یک تولید کننده یک محصول را تغییر دهد.
این مربوط به تمام شرکت‌های مرتبط باهم است که زیرساخت‌های ما را تشکیل می‌دهند
و اقتصاد
که با هم جمع می‌شود.
در مورد انرژی است.
این در مورد بازنگری در سیستم عملکرد است.
ما یک فرصت خارق العاده برای گشودن چشم اندازها و افق های جدید داریم.
به جای گیرافتادن در ناامیدی‌های حال،
با خلاقیت و نوآوری،
ما واقعاً می‌توانیم دوباره فکر کنیم و آینده مان را دوباره طراحی کنیم.