สมาธิ
เป็นคำสันสกฤตโบราณ ซึ่งในสมัยนี้ไม่มีคำที่เทียบกันได้เลย
มีพื้นฐานในการวิเคราะห์ที่ท้าทายในการที่จะทำเรื่องเกี่ยวกับสมาธิ
สมาธินั้น ชี้ไปที่บางสิ่งที่ไม่สามารถจะถ่ายทอดได้ในระดับของจิต
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเพียงการนำเสนอภาพของการเดินทางภายในของผมเท่านั้น
จุดประสงค์นั้นไม่ได้ที่จะมาสอนคุณเกี่ยวกับสมาธิหรือจะมาตระเตรียมข้อมูลอะไรให้จิตคุณ แต่
เพียงแค่เป็นแรงบันดาลใจให้คุณอยากที่จะค้นหาธรรมชาติความจริงของตัวคุณเอง
สมาธินั้นมีความสัมคัญกับยุคปัจจุบันนี้มากกว่ายุคไหน
เราอยู่ในช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ที่เราไม่เพียงแค่หลงลืมสมาธิ แต่เราได้ลืม
อะไรที่เราได้ลืมเลือนไป
การลืมเลือนนี้ก็คือมายา เป็นภาพลวงตาของการมีตัวตน
มนุษย์ส่วนมากหมกหมุ่นอยู่กับการใช้ชีวิตในแต่ละวันของเค้า และน้อยมากที่จะมีความคิดว่า เราคือใคร?
ทำไมเราถึงมาอยู่ตรงนี้ หรือเรากำลังจะไปที่ไหนกัน?
คนส่วนมากไม่เคยตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงของเค้า ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณหรือสิ่งที่พระพุทธเจ้าเรียกว่าอนัตตา
คือสิ่งที่ซึ่งอยู่เหนือกว่ารูปและนาม เหนือกว่าความคิดทั้งปวง
ผลคือทำให้เราเขื่อว่าเราคือร่างกายที่มีข้อจำกัดอันนี้
เราหลงอยู่ในความกลัว ไม่ก็จิตสำนึกหรือจิตใต้สำนึก และขอบเขตโครงสร้างความเป็นตัวเราที่เรากำหนดขึ้นทั้งหมดนั้น
มันต้องตายลง
ในโลกวันนี้ ผู้คนเป็นจำนวนมหาศาล ที่นับถือศาสนาหรือการฝึกจิต
อย่างเช่น การทำโยคะ การสวดมนต์ การทำสมาธิ การสวดภาวนาหรือการทำพิธีกรรมใดๆก็ตาม
ที่เป็นเทคนิคที่ใช้ในการปฏิบัติ ล้วนแล้วเป็นสิ่งที่เป็นเงื่อนไข
ซึ่งหมายความว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของการสร้างอัตตา
การค้นหาและการปฏิบัตินั้นไม่ใช่ปัญหา แต่การที่หลงคิดว่าตัวเองได้พบกับคำตอบ
จากรูปแบบการปฏิบัติจากภายนอกนั้นคือปัญหา
ลักษณะของจิตโดยปกตินั้นมันไม่ได้แตกต่างไปมากกว่าความคิดในลักษณะที่เป็นแบบยึดติด
ที่เกิดขึ้นทุกทีเท่าไรนัก
มันกลับยิ่งทำให้จิตใจนั้นยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้นไปอีก
การกระทำของมนุษย์มากกว่าเมื่อเทียบกับมนุษย์
สร้างอัตตาต้องการเงินมากขึ้น, อำนาจมากขึ้น, ความรักมากขึ้นทุกอย่างมากขึ้น
ผู้ที่เรียกว่าเส้นทางจิตวิญญาณที่เรียกว่า ที่จะมีจิตวิญญาณมากขึ้นตื่นตัวมากขึ้นใจเย็นมากขึ้น,
สงบสุขมากขึ้นรู้แจ้งมากขึ้น
อันตรายที่คุณดูหนังเรื่องนี้ก็คือ ใจของคุณจะต้องการรับ Samadhi แม้
อันตรายมากขึ้นก็คือความคิดของคุณอาจคิดว่า มันได้รับ Samadhi
เมื่อใดก็ตามที่มีความปรารถนาที่จะบรรลุบางสิ่งบางอย่าง คุณสามารถมั่นใจได้ว่าเป็นตัวสร้างอัตตา
กำลังทำงาน.
Samadhi ไม่เกี่ยวกับการบรรลุหรือเพิ่มอะไร สำหรับตัวคุณเอง
เพื่อให้รู้ว่า Samadhi คือการเรียนรู้ที่จะตายก่อน คุณตาย
ชีวิตและความตายเป็นเหมือนหยินและหยาง - แยกออกไม่ได้ ต่อเนื่อง
การแฉอย่างไม่มีที่สิ้นสุดโดยไม่มีจุดเริ่มต้นและ ไม่มีจุดจบ
เมื่อเราผลักไสความตายเราก็ผลักไสการมี ชีวิต.
เมื่อคุณได้ประสบความจริงโดยตรงว่า คุณเป็นใคร จะไม่มีความกลัวต่อชีวิต
หรือความตาย อีกต่อไป
เราบอกว่าเราเป็นใครด้วยสังคมของเราและ วัฒนธรรมของเรา และในเวลาเดียวกัน เราเป็น
ทาสให้กับความอยากและความเกลียดชังที่อยู่ลึกลงไปในจิตใต้สำนึกที่ควบคุมทางเลือกของเรา
การสร้างอัตตาไม่ใช่อะไรมากไปกว่า แรงกระตุ้นที่จะทำซ้ำ
มันเป็นเพียงเส้นทางที่พลังงานเมื่อเอา และแนวโน้มสำหรับพลังงานที่จะใช้ที่
เส้นทางอีกครั้งไม่ว่าจะเป็นบวกหรือลบ สำหรับสิ่งมีชีวิต
มีหน่วยความจำหรือจิตใจที่ไม่มีที่สิ้นสุด เกลียวภายในเกลียว
เมื่อจิตสำนึกของคุณระบุด้วยนี้ จิตใจหรืออัตตาสร้างมันผูกคุณกับสังคม
ปรับอากาศซึ่งคุณสามารถเรียกเมทริกซ์
มีลักษณะของอัตตาที่เราสามารถทำได้ สติ แต่ก็ไม่ได้สติ
สายไฟเก่า, ความกลัวอัตถิภาวนิยมครั้งแรก, ที่เป็นจริง กำลังขับเคลื่อนทั้งเครื่องจักรกล
รูปแบบไม่มีที่สิ้นสุดของการจับความสุข และหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดจะถูก ระเหยเข้าไป
พฤติกรรมทางพยาธิวิทยา .... งานของเรา .... ความสัมพันธ์ของเรา .... ความเชื่อของเราของเรามาก
ความคิดและวิถีชีวิตทั้งหมดของเรา
เช่นเดียวกับวัว มนุษย์ส่วนใหญ่อาศัยอยู่และตายในแบบพาสซีฟ ปราบปราม, การให้อาหารชีวิตของพวกเขาเพื่อเมทริกซ์
ชีวิตเราอยู่ในรูปแบบแคบ
ชีวิตมักจะเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานที่ยิ่งใหญ่และ มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเราที่เราสามารถทำได้จริง
กลายเป็นอิสระได้
เป็นไปได้ที่จะปล่อยมือของชีวิตได้ ได้รับการสืบทอดมาจากอดีตเพื่อให้มีชีวิตอยู่
คนที่รอออกมา โลกภายใน
เราทุกคนเกิดมาในโลกนี้ด้วยชีวภาพ โครงสร้างปรับอากาศ แต่ไม่มีการรับรู้ด้วยตนเอง
บ่อยครั้งที่คุณมองเข้าไปในดวงตาของเด็กหนุ่ม ไม่มีร่องรอยของตัวเองมีเพียงความส่องสว่างเท่านั้น
หนึ่งคนที่เติบโตขึ้นเป็นหน้ากากสวมใส่มากกว่า สติ
เชกสเปียร์กล่าวว่า "ทุกเวทีของโลก, และผู้ชายและผู้หญิงเพียงผู้เล่น "
ในบุคคลที่ตื่นขึ้นสติส่อง ผ่านบุคลิกภาพผ่านหน้ากาก
เมื่อคุณตื่นคุณจะไม่ได้รับการระบุ กับตัวละครของคุณ
คุณไม่เชื่อว่าคุณเป็นหน้ากากแบบนั้น คุณกำลังสวมใส่
แต่คุณไม่เลิกเล่นบทบาท
เมื่อเราถูกระบุด้วยตัวละครของเราบุคลิกภาพของเรา
นี่คือมายาภาพลวงตาของตัวเอง
Samadhi กำลังตื่นจากความฝันของตัวละครของคุณในการเล่นชีวิต
2,400 ปีหลังจากเพลโตเขียน the Republic มนุษยชาติยังคงหาทาง
ออกจากถ้ำของเพลโต
ในความเป็นจริงแล้ว เราอาจจะถูกตรึงด้วยภาพลวงตากว่าที่เคย
Plato ได้ให้ Socrates อธิบายถึงกลุ่มคน ที่ถูกล่ามโซ่อยู่ในถ้ำ ตลอดชีวิตของพวกเขา,
หันหน้าไปทางผนังที่ว่างเปล่า
ทั้งหมดที่พวกเขาได้เห็นคือเงาที่ฉาย บนกำแพงของสิ่งที่ผ่านด้านหน้า
ของไฟที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา
การแสดงหุ่นนี้กลายเป็นโลกของพวกเขา
โสกราตีสกล่าวว่า เงาก็เป็น ใกล้เคียงกับที่นักโทษจะได้เห็น
ความจริง
แม้หลังจากได้รับการบอกเล่าเกี่ยวกับโลกภายนอก พวกเขายังคงเชื่อว่าเงา
ทั้งหมดนั่นคือ
แม้ว่าพวกเขาสงสัยว่ามีบางอย่าง มากขึ้นพวกเขาไม่เต็มใจที่จะออกจากสิ่งที่เป็น
คุ้นเคย.
มนุษยชาติวันนี้ก็เหมือนกับคนที่มี เห็นเงาบนผนังถ้ำเท่านั้น
เงาคล้ายคลึงกับความคิดของเรา
โลกแห่งการคิดเป็นเพียงโลกเดียวเท่านั้นที่ พวกเรารู้.
แต่มีอีกโลกหนึ่งที่อยู่นอกเหนือ คิด
นอกเหนือจากความคิดแบบคู่เคียง
คุณยินดีที่จะออกจากถ้ำออกไป ทั้งหมดที่คุณรู้เพื่อค้นหาความจริง
คุณเป็นใคร?
เพื่อที่จะได้สัมผัสกับ Samadhi มันเป็นสิ่งจำเป็น หันเหความสนใจออกไปจากเงามืดห่าง
จากความคิดที่มีต่อแสง
เมื่อมีคนใช้เฉพาะในความมืดแล้ว พวกเขาต้องค่อยๆกลายเป็นที่คุ้นเคยกับ
แสง
ชอบปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมแบบใหม่ ๆ ต้องใช้เวลาและความพยายามและความเต็มใจที่จะ
สำรวจสิ่งใหม่เช่นเดียวกับโรงเก็บของเก่า
จิตใจสามารถเปรียบได้กับ กับดักสำหรับสติ, เขาวงกตหรือคุก
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในคุก คุณอยู่ เรือนจำ
เรือนจำเป็นภาพลวงตา
หากคุณมีการระบุด้วยภาพลวงตาตนเอง แล้วคุณกำลังหลับ
เมื่อคุณตระหนักถึงความเป็นคุก ถ้าคุณต่อสู้ที่จะ ออกไปจากภาพลวงตา นั้นคือคุณกำลังรักษา
ภาพลวงตาราวกับว่ามันเป็นจริงและคุณยังคง ยังคงหลับอยู่ยกเว้นตอนนี้ความฝันกลายเป็น
ฝันร้าย
คุณจะไล่ตามและวิ่งจากเงา ตลอดไป
Samadhi คือ การตื่นจากความฝันของ การแยกตัวเองออก หรือสร้างอัตตา
Samadhi ตื่นจากบัตรประจำตัวกับ เรือนจำที่เรียกฉัน
คุณไม่สามารถเป็นอิสระได้เพราะทุกที่ ที่คุณไป คุกของคุณอยู่ที่นั่น
การปลุกไม่ได้เกี่ยวกับการกำจัดจิตใจ หรือเมทริกซ์ในทางตรงกันข้าม; เมื่อคุณอยู่
ไม่ระบุด้วยแล้วคุณจะได้พบ การเล่นชีวิตอย่างเต็มที่เพลิดเพลินกับ
แสดงออกโดยปราศจากความอยากหรือความกลัว
ในคำสอนโบราณนี้เรียกว่า เกมพระเจ้าของ Leila: เกมการเล่น
ในความเป็นคู่
จิตสำนึกของมนุษย์คือความต่อเนื่อง
มนุษย์คนหนึ่งถูกระบุด้วย เนื้อหาสาระ
ส่วนอีกเรื่องหนึ่งคือ Samadhi การหยุดชะงัก ของตัวเอง
ทุกขั้นตอนที่เราใช้ในการต่อเนื่องไป Samadhi นำความทุกข์ยากน้อยลง
ความทุกข์ยากน้อยลงไม่ได้หมายความว่าชีวิตเป็นอิสระ จากอาการปวด
Samadhi อยู่นอกเหนือความเป็นคู่ของความเจ็บปวดและ ความสุข.
ความหมายคือว่ามีจิตใจน้อยลง สร้างความต้านทานต่อสิ่งต่างๆน้อยลง
แผ่ซ่านและความต้านทานที่เป็นสิ่งที่สร้าง ความทุกข์ทรมาน
ตระหนักถึง Samadhi แม้แต่ครั้งเดียวช่วยให้คุณสามารถ ดูสิ่งที่อยู่อีกด้านหนึ่งของความต่อเนื่อง
เพื่อดูว่ามีอะไรอื่นนอกจาก โลกวัสดุและความสนใจของตนเอง
เมื่อมีการเลิกสูบบุหรี่จริง โครงสร้างใน Samadhi ไม่มีความคิดอัตตา,
ไม่มีตัวเองไม่มีความเป็นคู่ยังมียัง ฉัน annata หรือไม่มีตัวเอง
ในความว่างเปล่านั้นคือรุ่งอรุณของพั ณ นาหรือ ภูมิปัญญา - ความเข้าใจที่มีอยู่ในตัว
ตัวเองอยู่ไกลเกินกว่าการเล่นของความเป็นคู่เกินกว่า ความต่อเนื่องทั้งหมด
ตัวตนในตัวเองเป็นอมตะ, ไม่มีการเปลี่ยนแปลง, อยู่เสมอ
การตรัสรู้คือการควบรวมขององค์แรก เกลียวโลกที่ประจักษ์เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
หรือดอกบัวในเวลาที่คลี่กับของคุณ เป็นอมตะเป็น
สายภายในของคุณเติบโตขึ้นอย่างที่เคยแฉ ดอกไม้ที่คุณ disidentify กับตัวเองกลายเป็น
สะพานที่มีชีวิตอยู่ระหว่างโลกแห่งกาลเวลา และไม่มีเวลา
เพียงรู้ตัวตัวเองว่าเป็นเพียงตัวตนเท่านั้น จุดเริ่มต้นของเส้นทาง
คนส่วนใหญ่จะต้องมีประสบการณ์และสูญเสีย Samadhi นับครั้งไม่ถ้วนในการทำสมาธิก่อน
พวกเขาสามารถรวมเข้ากับส่วนอื่น ๆ ได้ ของชีวิต.
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีข้อมูลเชิงลึกที่ลึกซึ้ง เข้าสู่ธรรมชาติของการเป็นคุณระหว่างการทำสมาธิ
หรือการสอบถามตัวเองเท่านั้นที่จะพบว่าตัวเองเพียงครั้งเดียว อีกครั้งล้มกลับเข้าไปในรูปแบบเก่าลืม
ความจริงของคุณคือใคร
เพื่อให้ได้ความสงบนิ่งหรือความว่างเปล่ามา ทุกแง่มุมของชีวิตทุกแง่ทุกด้าน
ตัวเองคือการกลายเป็นความว่างเปล่าเต้นเป็นทั้งหมด สิ่ง
ความสงบนิ่งไม่ใช่สิ่งที่แยกจากการเคลื่อนไหว
มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับการเคลื่อนไหว
ในนิธิ Samadhi ได้รับการยอมรับให้เหมือนกัน กับการเคลื่อนไหวแบบฟอร์มจะเหมือนกับความว่างเปล่า
เรื่องนี้ไม่มีเหตุผลเพราะใจ คือการเข้ามาสู่ความเป็นคู่
Rene Descartes, บิดาแห่งปรัชญาตะวันตก, มีชื่อเสียงในการกล่าวว่า "ฉันคิดว่าดังนั้น
ฉัน".
ไม่มีวลีอื่นที่ชัดเจนยิ่งขึ้น การล่มสลายของอารยธรรมและเต็มรูปแบบ
ระบุกับเงาในถ้ำ ผนัง.
ข้อผิดพลาดของ Descartes เช่นข้อผิดพลาดของเกือบ มนุษย์ทุกคนมีความเท่าเทียมกันของพื้นฐาน
อยู่กับความคิด
ในตอนต้นของหนังสือที่โด่งดังที่สุดของเขา, Descartes เขียนว่าเกือบทุกอย่างสามารถ
ถูกเรียกให้เป็นข้อสงสัย เขาสามารถสงสัยความรู้สึกของเขา, และแม้กระทั่งความคิดของเขา
ในทำนองเดียวกันในพระพุทธศาสนา Kalama พระพุทธรูปกล่าวว่า เพื่อที่จะยืนยันความจริงอย่างใดอย่างหนึ่ง
ต้องสงสัยทุกขนบธรรมเนียมประเพณีข้อพระคัมภีร์คำสอน เนื้อหาทั้งหมดของจิตใจและ
ความรู้สึก
ทั้งสองคนเริ่มมีความสงสัย, แต่ว่าความแตกต่างก็คือ Descartes หยุดลง
สอบถามในระดับของการคิดในขณะที่ พระพุทธเจ้าเดินลึกเข้าไปลึกลงไป
ระดับที่ลึกที่สุดของจิตใจ
บางทีถ้า Descartes ได้ไปไกลกว่าความคิดของเขา ใจเขาจะได้ตระหนักถึงธรรมชาติที่แท้จริงของเขา
และสติตะวันตกจะแตกต่างกันมาก ในวันนี้
แต่ Descartes อธิบายถึงความเป็นไปได้ ของปีศาจชั่วร้ายที่อาจจะทำให้เรา
ภายใต้ม่านของภาพลวงตา
Descartes ไม่รู้จักปีศาจร้ายนี้ สำหรับสิ่งที่มันเป็น
เช่นเดียวกับในภาพยนตร์เดอะเมทริกซ์เราทุกคนก็สามารถทำได้ ติดยาเสพติดโปรแกรมซับซ้อนบางอย่าง
เราฝันโลกแห่งความฝัน
ในภาพยนตร์มนุษย์อาศัยชีวิตของพวกเขา ในเมทริกซ์ในขณะที่อีกระดับหนึ่ง
เป็นเพียงแบตเตอรี่ที่ให้อาหารชีวิตของพวกเขา บังคับให้เครื่องที่ใช้พลังงานของพวกเขา
สำหรับวาระของตัวเอง
คนมักจะต้องการที่จะตำหนิสิ่งที่อยู่ข้างนอก ของตัวเองสำหรับสถานะของโลกหรือ
สำหรับความไม่พอใจของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง หรือประเทศศาสนาหรือการควบคุม
Illuminati เช่นปีศาจร้ายของ Descartes หรือ เครื่องที่มีความรู้สึกใน Matrix
แดกดัน, ปีศาจที่ Descartes จินตนาการ เป็นสิ่งที่เขากำหนดไว้
โดย
เมื่อคุณรู้จัก Samadhi จะเห็นได้ชัด ว่ามีตัวควบคุมมีเครื่อง,
และปีศาจชั่วร้ายที่รินชีวิตของคุณวันหลัง วัน.
เครื่องนี้คือคุณ
โครงสร้างของคุณเองประกอบขึ้นจากหลาย ๆ โปรแกรมย่อยที่มีเงื่อนไขหรือผู้บังคับบัญชาเล็กน้อย
เจ้านายเพียงคนเดียวที่อยากกินอาหารอีก อยากเงิน, สถานะอื่น, ตำแหน่ง, อำนาจ,
เพศความสนิทสนม
อีกคนหนึ่งต้องการสติหรือความสนใจจาก คนอื่น ๆ
ความปรารถนาไม่มีตัวอักษรและสามารถ ไม่พอใจ
เราใช้เวลาและพลังงานในการตกแต่ง เรือนจำของเรายอมจำนนต่อแรงกดดันในการปรับปรุง
หน้ากากของเราและให้อาหารเจ้านายน้อย, ทำให้พวกเขามีพลังมากขึ้น
เช่นเดียวกับคนติดยาเสพติดมากขึ้นเราพยายามที่จะตอบสนอง เจ้านายเล็ก ๆ น้อย ๆ ยิ่งเราจบลงด้วยความอยาก
เส้นทางสู่อิสรภาพไม่ใช่การพัฒนาตนเอง หรืออย่างใดที่น่าพอใจวาระของตัวเอง,
แต่มันก็เป็นเรื่องของวาระการประชุม โดยสิ้นเชิง
บางคนกลัวว่าจะปลุกความจริงของพวกเขา ธรรมชาติจะหมายความว่าพวกเขาสูญเสียบุคลิกลักษณะของพวกเขา
และความเพลิดเพลินในชีวิต
จริงๆแล้วสิ่งที่ตรงกันข้ามก็เป็นความจริง ที่ไม่เหมือนใคร individuation ของจิตวิญญาณเท่านั้นที่สามารถแสดง
เมื่อตัวเองปรับอากาศจะเอาชนะ
เพราะเรานอนหลับอยู่ในเมทริกซ์มากที่สุด ของเราไม่เคยค้นพบสิ่งที่ชีวิตจริง
ต้องการแสดง
เส้นทางสู่ Samadhi เกี่ยวข้องกับการทำสมาธิซึ่ง เป็นทั้งการสังเกตตัวเองที่มีเงื่อนไข; ที่
ซึ่งเปลี่ยนแปลงและตระหนักถึงธรรมชาติที่แท้จริงของคุณ สิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง
เมื่อคุณมาถึงจุดที่คุณยังคงแหล่งที่มา ของคุณแล้วคุณรอคำแนะนำเพิ่มเติม
โดยไม่มีการเรียกร้องใด ๆ เกี่ยวกับโลกภายนอกของคุณ มีการเปลี่ยนแปลง
ไม่ประสงค์ของฉัน แต่จะสูงกว่า
ถ้าใจพยายามจะเปลี่ยนภายนอกเท่านั้น โลกเพื่อให้สอดคล้องกับความคิดบางอย่างของสิ่งที่คุณ
คิดว่าเส้นทางควรจะเป็นเหมือนการพยายาม เพื่อเปลี่ยนภาพในกระจกโดยการจัดการ
การสะท้อน
เพื่อให้ภาพในภาพยิ้มกระจกเห็นได้ชัด ไม่สามารถจัดการการสะท้อนของคุณได้
ตระหนักว่าคุณเป็นแหล่งที่แท้จริง ของการสะท้อน
เมื่อคุณตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงแล้วก็ไม่ได้ หมายความว่าสิ่งที่อยู่ข้างนอกจำเป็น
ต้องเปลี่ยน
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงคือจิตสำนึก, ฉลาด, พลังงานภายในหรือ prana ซึ่งเป็นอิสระจาก
และมีให้เลือกใช้ ที่จะกำกับโดยจิตวิญญาณ
คุณสามารถรู้ได้ถึงจิตวิญญาณเท่านั้น วัตถุประสงค์เมื่อคุณสามารถดูปรับอากาศ
ตัวเองและความมุ่งมั่นไม่มีที่สิ้นสุดของพวกเขาและปล่อยให้พวกเขา ไป.
ในตำนานเทพเจ้ากรีกได้มีการกล่าวกันว่าเทพเจ้า สาปแช่ง Sisyphus เพื่อทำซ้ำความหมาย
งานสำหรับนิรันดร์ทั้งหมด
งานของเขาคือการผลักดันก้อนหินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ภูเขาเท่านั้นที่จะมีมันม้วนลงอีกครั้ง
นักอัตถิภาวนิยมฝรั่งเศสและรางวัลโนเบล Albert Camus ผู้เขียนเห็นสถานการณ์ของ
Sisyphus เป็นคำอุปมาสำหรับมนุษยชาติ
เขาถามคำถามว่า 'เราจะค้นพบได้อย่างไร ความหมายในการดำรงอยู่ไร้สาระนี้? '.
ในฐานะที่เป็นมนุษย์เรากำลังทำงานหนักไม่รู้จบอาคาร สำหรับวันพรุ่งนี้ที่ไม่เคยมาถึงแล้ว
เราตาย
ถ้าเราตระหนักถึงความจริงอย่างแท้จริงนี้เราจะ ทั้งบ้าถ้าเรามีการระบุด้วยของเรา
egoic personas หรือเราจะตื่นขึ้นและกลายเป็น ฟรี.
เราไม่สามารถประสบความสำเร็จในการต่อสู้ด้านนอก เพราะมันเป็นเพียงภาพสะท้อนของภายในของเรา
โลก.
เรื่องตลกของจักรวาลความไร้สาระของสถานการณ์ กลายเป็นที่ชัดเจนเมื่อมีและ
ความล้มเหลวที่แท้จริงของตัวเอง egoic ที่จะตื่นขึ้น ผ่านการแสวงหาผลประโยชน์ของตน
ในเซนมีคำพูดว่า "ก่อนการตรัสรู้ สับไม้, พกพาน้ำ
หลังจากการตรัสรู้ตัดไม้, พกน้ำ ".
ก่อนตรัสรู้หนึ่งต้องม้วนลูก ขึ้นเนินเขาหลังจากตรัสรู้ต้อง
ยังม้วนลูกขึ้นเขา
อะไรมีการเปลี่ยนแปลง?
ความต้านทานภายในกับสิ่งที่เป็น
การต่อสู้ได้ลดลงหรือมากกว่า คนที่ต่อสู้ได้รับรู้แล้วว่าเป็น
เหลวไหล
บุคคลจะหรือจิตใจแต่ละคน พระเจ้าจะหรือสูงกว่าใจจะจัดชิด
Samadhi เป็นที่สุดของการลดลงของทุกด้าน ความต้านทาน - กับปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดโดยไม่ต้อง
ข้อยกเว้น
ผู้ที่สามารถตระหนักถึงสันติสุขภายใน ไม่ว่ากรณีใดก็ตามที่บรรลุผลสำเร็จ
Samadhi จริง
คุณลดลงความต้านทานไม่ได้เพราะคุณให้อภัย สิ่งหนึ่งหรืออื่น ๆ แต่เพื่อให้ภายในของคุณ
เสรีภาพไม่ได้ขึ้นอยู่กับภายนอก
สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าเมื่อเรายอมรับ ความเป็นจริงมันก็ไม่จำเป็น
หมายความว่าเราจะหยุดการดำเนินการในโลกนี้ หรือเรากลายเป็นผู้สงบสมาธิ
ที่จริงตรงกันข้ามอาจเป็นเรื่องจริง เมื่อเรา อิสระที่จะทำหน้าที่โดยไม่ได้รับการผลักดันโดยไม่ได้สติ
แรงจูงใจแล้วก็เป็นไปได้ที่จะทำหน้าที่ในการจัดตำแหน่ง กับเต่าด้วยแรงเต็มของด้านในของเรา
พลังงานที่อยู่เบื้องหลังเรา
หลายคนจะเถียงว่าเพื่อที่จะเปลี่ยน โลกและก่อให้เกิดสันติภาพที่เราต้องต่อสู้
ยากขึ้นต่อศัตรูที่รับรู้ของเรา
การต่อสู้เพื่อสันติภาพก็เหมือนกับการตะโกนเพื่อความเงียบ มันก็สร้างขึ้นในสิ่งที่คุณไม่ต้องการ
วันนี้มีสงครามกับทุกสิ่งทุกอย่าง: สงครามกับความหวาดกลัว, สงครามต่อต้านโรค,
สงครามต่อต้านความหิวโหย
สงครามทุกครั้งเป็นสงครามกับตัวเราเองจริงๆ
การต่อสู้เป็นส่วนหนึ่งของความลวงกลุ่ม
เราบอกว่าเราต้องการความสงบสุข แต่เรายังคงดำเนินต่อไป เพื่อเลือกผู้นำที่มีส่วนร่วมในสงคราม
เราโกหกตัวเองบอกว่าเราเป็น สิทธิมนุษยชน แต่ยังคงซื้อสินค้า
ทำมาจากเหงื่อ
เราบอกว่าเราต้องการอากาศที่สะอาด แต่เรายังคงดำเนินต่อไป ก่อให้เกิดมลพิษ
เราต้องการให้วิทยาศาสตร์สามารถรักษาโรคมะเร็งได้ แต่จะไม่เป็นเช่นนั้น เปลี่ยนพฤติกรรมนิสัยที่ทำลายตนเองของเรา
ที่ทำให้เรามีแนวโน้มที่จะป่วย
เราหลอกตัวเองว่าเรากำลังส่งเสริม ชีวิตที่ดีขึ้น
เราไม่ต้องการเห็นส่วนที่ซ่อนของเราเลย กำลังทนทุกข์ทรมานและเสียชีวิต
ความเชื่อที่ว่าเราสามารถเอาชนะสงครามกับมะเร็งได้ ความหวาดกลัวหรือศัตรูที่ถูกสร้างขึ้น
โดยความคิดและพฤติกรรมของเราเองจริงๆ ช่วยให้เราสามารถหลอกลวงตัวเองได้ต่อไป
เราไม่ต้องเปลี่ยนวิธีที่เรา ทำงานบนดาวเคราะห์ดวงนี้
โลกภายในเป็นที่ที่การปฏิวัติต้อง เกิดขึ้นครั้งแรก
เฉพาะเมื่อเราสามารถรู้สึกเกลียวได้โดยตรง ชีวิตภายในโลกภายนอกจะเข้ามาได้หรือไม่
การจัดตำแหน่งกับเต่า
จนแล้วสิ่งที่เราทำจะเพิ่มลงใน ความสับสนวุ่นวายที่สร้างไว้แล้วโดยใจ
สงครามและสันติสุขเกิดขึ้นพร้อมกันโดยไม่มีที่สิ้นสุด เต้นรำ; พวกเขาเป็นหนึ่ง continuum
ครึ่งหนึ่งไม่สามารถอยู่ได้หากปราศจากคนอื่น
เช่นเดียวกับที่แสงไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากความมืดและ ไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องลง
โลกดูเหมือนจะต้องการแสงโดยไม่มีความมืด, ความสมบูรณ์โดยเปล่าประโยชน์ไม่มีความสุข
ความโศกเศร้า
จิตใจมีส่วนเกี่ยวข้องมากยิ่งขึ้น โลกที่กระจัดกระจายกลายเป็น
การแก้ปัญหาทุกอย่างที่มาจากจิตใจอัตตา เป็นแรงผลักดันจากความคิดที่ว่ามีปัญหา,
และการแก้ปัญหาจะกลายเป็นปัญหาที่ยิ่งใหญ่กว่า กว่าสิ่งที่กำลังพยายามแก้
สิ่งที่คุณต่อต้านยังคงมีอยู่
ความฉลาดของมนุษย์สร้างแอนติบอดีใหม่ ๆ เท่านั้น เพื่อให้ธรรมชาติได้รับไหวพริบมากขึ้นเป็นแบคทีเรีย
แข็งแกร่งขึ้น
แม้จะมีความพยายามที่ดีที่สุดของเราในการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง, ความชุกของโรคมะเร็งเป็นจริงเพิ่มขึ้น,
จำนวนคนที่หิวโหยในโลกอย่างต่อเนื่อง เติบโตขึ้นจำนวนการโจมตีของผู้ก่อการร้ายทั่วโลก
ยังคงเพิ่มขึ้น
มีอะไรผิดพลาดกับแนวทางของเรา?
เหมือนกับเด็กฝึกงานของเกอเธ่จาก Sorcerer's บทกวีเราได้ยึดอำนาจที่ดี,
แต่ไม่มีปัญญาที่จะใช้มันได้
ปัญหาคือเราไม่เข้าใจ เครื่องมือที่เราใช้อยู่
เราไม่เข้าใจจิตใจของมนุษย์และของมัน บทบาทและจุดประสงค์ที่เหมาะสม
วิกฤตเกิดจากการ จำกัด การปรับอากาศ วิธีที่เราคิดแบบที่เรารู้สึกและ
ประสบการณ์ชีวิต
เหตุผลของเราได้ปล้นเราจากความสามารถของเรา รู้จักและสัมผัสกับภูมิปัญญาของ
วัฒนธรรมโบราณมากมาย
ความคิดที่เลวร้ายของเราได้ปล้นเราด้วยความสามารถ รู้สึกลึกและความศักดิ์สิทธิ์ลึกซึ้ง
ชีวิต numinosity ของชีวิตและตระหนักถึง ระดับความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง,
ซึ่งขณะนี้เกือบสูญหายไปกับมนุษยชาติ
ในประเพณีของชาวอียิปต์โบราณ Neters เป็นแบบฉบับที่มีลักษณะเฉพาะ
อาจจะเป็นตัวเป็นตนโดยผู้ที่บริสุทธิ์ของพวกเขา ร่างกายและจิตวิญญาณในลักษณะที่
ว่าพวกเขาพอดีกับบ้าน consciousnesses สูง
ต้นฉบับ Neter หรือหลักการของพระเจ้า ภูมิปัญญานี้รู้จักกันในชื่อ Thoth หรือ Tehuti
มักเป็นภาพเขียนด้วยหัวของ นกหรือไอบิสและแสดงถึงต้นกำเนิด
ของความรู้และภูมิปัญญา
Thoth สามารถอธิบายได้ว่าเป็นหลักการของจักรวาล คิดหรือคิด
Thoth ให้เราภาษา, แนวคิด, การเขียน, คณิตศาสตร์และศิลปะและการสำแดงทั้งหมด
ของจิตใจ
เฉพาะผู้ที่ผ่านการฝึกอบรมพิเศษ ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงความรู้อันศักดิ์สิทธิ์ของ Thoth
หนังสือของ Thoth ไม่ได้เป็นหนังสือทางกายภาพ, แต่เป็นภูมิปัญญาของ akashic หรือ etheric
ดินแดน
ตำนานบอกว่าความรู้ของ Thoth คือ ซ่อนลึกลงไปในที่ลับภายในทุกๆ
มนุษย์และได้รับการคุ้มครองโดยสีทอง งู.
ตำนานเทพนิยายหรือยืนต้นของงู หรือมังกรเฝ้าสมบัติเป็นอย่างนั้น
ซึมซับวัฒนธรรมหลายและได้รับการเรียก โดยใช้ชื่อเช่น kundalini shakti, chi, holy
จิตวิญญาณและพลังงานภายใน
งูสีทองเป็นตัวสร้างที่ไม่ดี ซึ่งผูกติดอยู่กับพลังภายในและจนกระทั่ง
มันเป็นความคิดและเอาชนะจิตวิญญาณจะ ไม่สามารถบรรลุภูมิปัญญาที่แท้จริงได้
มีหนังสือกล่าวถึง Thoth ไม่มีอะไรนอกจากความทุกข์ทรมานกับบุคคลใดก็ตาม
อ่านแม้ว่าพวกเขาจะพบความลับ ของพระเจ้าและสิ่งที่ซ่อนอยู่
ภายในดวงดาว
สิ่งที่ต้องเข้าใจก็คือหนังสือเล่มนี้นำมา ความทุกข์ทรมานกับบุคคลใดก็ตามที่อ่านหนังสือเล่มนี้
อัตตาที่พยายามจะควบคุมมัน
ในประเพณีชาวอียิปต์ปลุกจิตสำนึก ถูกแทนด้วย Osiris
หากปราศจากความรู้สึกตื่นตัวนี้ความรู้ใด ๆ หรือความเข้าใจที่ได้จากตัวเองที่ จำกัด
จะเป็นอันตราย, ตัดการเชื่อมต่อจากที่สูงขึ้น ความฉลาด
สายตาของ Horus ต้องเปิดออก
ความหมายลึกลับที่เราพบได้คือ คล้ายคลึงกับเรื่องราวที่คุ้นเคยของ "
ตก "ในสวนของอีเดน
หนังสือ Thoth สอดคล้องกับหนังสือความรู้ ของดีและชั่วร้ายที่มีผลไม้อาดัมและอีฟ
ถูกล่อลวงให้กิน
มนุษยชาติแน่นอนได้กินอาหารที่ต้องห้ามแล้ว ผลไม้แล้วเปิดหนังสือของ Thoth และ
ถูกโยนออกจากสวน
งูเป็นคำอุปมาอุปมัย เกลียวที่ยืดออกจากพิภพเล็กไป
จักรวาล
วันนี้พญานาคอยู่ตามคุณ
เป็นความคิดที่ไม่แสดงออกที่แสดงออกมาเป็นที่ประจักษ์ โลก.
เราไม่เคยมีมาก่อนมากนัก ความรู้
เราได้ไปลึกเข้าไปในโลกวัสดุ, แม้กระทั่งการค้นพบสิ่งที่เรียกว่าอนุภาคของพระเจ้า แต่
เราไม่เคยถูก จำกัด มากขึ้นไม่รู้ ของเราคือใครวิธีการมีชีวิตอยู่และเราไม่ทำ
เข้าใจกลไกที่เราสร้างขึ้น ความทุกข์ทรมาน
ความคิดของเราได้สร้างโลกขึ้นตามเดิม ตอนนี้
เมื่อใดก็ตามที่เราระบุว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี หรือสร้างความพึงพอใจในใจของเราก็เพราะ
เพื่อเข้ามาในโครงสร้าง egoic หรือผลประโยชน์ตนเอง
การแก้ปัญหาไม่ได้เป็นการต่อสู้เพื่อสันติภาพหรือ พิชิตธรรมชาติ แต่ก็รู้จัก
ความจริง ว่าการดำรงอยู่ของอัตตา โครงสร้างสร้างความเป็นคู่แบ่งระหว่าง
ตัวเองและอื่น ๆ ของฉันและของคุณคนและธรรมชาติ, ด้านในและด้านนอก
อัตตาคือความรุนแรง; มันต้องมีอุปสรรค, ขอบเขตจากที่อื่นเพื่อที่จะ
หากปราศจากอาตมาก็ไม่มีสงครามอะไรเลย
ไม่มีความโอหังไม่มี overreaching ธรรมชาติเพื่อสร้างผลกำไร
วิกฤตการณ์ภายนอกเหล่านี้ในโลกของเราสะท้อนถึง วิกฤติภายในที่รุนแรง เราไม่รู้จักใคร
เราคือ.
เราได้รับการระบุอย่างสมบูรณ์กับอัตตาของเรา อัตลักษณ์ที่บริโภคโดยความกลัวและถูกตัด
ออกจากธรรมชาติที่แท้จริงของเรา
การแข่ง, ศาสนา, ประเทศ, ความผูกพันทางการเมือง, กลุ่มใด ๆ ที่เรามีทั้งหมดสนับสนุน
อัตลักษณ์ที่เป็นตัวตนของเรา
เกือบทุกกลุ่มที่มีอยู่บนโลก วันนี้ต้องการอ้างสิทธิ์ในมุมมองของตนเป็นความจริง
และถูกต้องตามที่เราทำในแต่ละระดับ
โดยอ้างความจริงว่าเป็นของตนเองกลุ่ม perpetuates การดำรงอยู่ของตัวเองในที่เดียวกัน
วิธีการที่อัตตาหรือโครงสร้างตนเองกำหนด ตัวเองกับคนอื่น ๆ
ตอนนี้ความเป็นจริงที่แตกต่างกว่าเดิมและ ระบบความเชื่อขั้วมีอยู่ร่วมกันใน
โลก.
เป็นไปได้ที่ผู้คนจะได้พบกัน ความคิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงและอารมณ์
ปฏิกิริยากับปรากฏการณ์ภายนอกเดียวกันมาก
ในทำนองเดียวกัน, Samsara และ Nirvana, สวรรค์ และนรกมีสองมิติที่แตกต่างกันครอบครอง
โลกเดียวกันมาก
เหตุการณ์ที่อาจปรากฏขึ้นกับสันทรายหนึ่ง คนอาจถูกมองว่าเป็นพรแก่คนอื่น
ดังนั้นสิ่งที่เป็นที่ชัดเจนคือภายนอกของคุณ สถานการณ์ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อคุณ
ภายในโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
การตระหนักถึง Samadhi คือการกลายเป็นตัวขับเคลื่อน ล้อจะกลายเป็นอิสระจักรวาลไป
ตัวเอง
ประสบการณ์ชีวิตของคุณไม่ได้เกิดขึ้น เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงปรากฏการณ์
การเปรียบเทียบสามารถทำได้ด้วยก้อนของ Metatron
Metatron เป็นที่กล่าวถึงในคริสเตียนโบราณต่างๆ, ตำราอิสลามและชาวยิวและเป็น archetypally
ที่เกี่ยวข้องกับชาวเน็ตชาวอียิปต์ Thoth เช่นกัน เป็น Hermes Trismegistus ของกรีซ
Metatron เชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับ tetragrammaton
tetragrammaton เป็นรูปทรงเรขาคณิตพื้นฐาน รูปแบบ, แม่แบบหรือการกระจายตามลําดับ
ของความเป็นจริงทางกายภาพซึ่งได้รับการเรียก พระวจนะของพระเจ้าหรือโลโก้
ที่นี่เราจะเห็นการแสดงสองมิติ ของรูป แต่ถ้าคุณมองหาวิธีการบางอย่าง,
คุณเห็นลูกบาศก์สามมิติ
เมื่อคุณเห็นลูกบาศก์ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ในรูป แต่ใจของคุณได้เพิ่มใหม่
มิติที่คุณเห็น
Dimensionality หรือมุมมองของคน ๆ นั้นก็ง่ายๆ เรื่องของการเป็น habituated ไปเป็นวิธีใหม่
การรับรู้โลก
เมื่อตระหนักว่าเราเป็นอิสระจากมุมมองของ Samadhi, หรืออิสระที่จะสร้างมุมมองใหม่เพราะ
ไม่มีการลงทุนหรือยึดติดกับตัวเอง มุมมองที่เฉพาะเจาะจง
จิตใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์มักมีอยู่ ชี้ให้เห็นถึงระดับของความคิดที่เกินกว่าที่ จำกัด
โครงสร้างตัวเอง
Einstein กล่าวว่า "วัดที่แท้จริงของมนุษย์ จะถูกกำหนดโดยหลักเกณฑ์การวัด
และความรู้สึกที่เขาได้บรรลุการปลดปล่อย จากตัวเอง "
ดังนั้นไม่ใช่ความคิดและการดำรงอยู่ ของตัวเองไม่ดีคิดเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม
เครื่องมือเมื่อจิตใจเป็นหัวใจสำคัญในการให้บริการ
ใน Vedanta มีการกล่าวกันว่าจิตใจทำให้ เป็นคนรับใช้ที่ดี แต่เป็นนายที่ไม่ดี
อัตตาตลอดความเป็นจริงกรองผ่าน ภาษาและฉลากและมีการตัดสินอย่างต่อเนื่อง
ชอบมากกว่าสิ่งอื่น
เมื่อใจและความรู้สึกเป็นนายของคุณ พวกเขาจะสร้างความทุกข์ไม่มีที่สิ้นสุดไม่มีที่สิ้นสุด
ความอยากและความเกลียดชัง, การล็อคเราไว้ใน เมทริกซ์ของการคิด
ถ้าคุณต้องการรู้ Samadhi อย่าตัดสิน ความคิดของคุณเป็นดีหรือไม่ดี แต่หา
คุณเป็นใครก่อนที่จะคิดก่อนที่จะ ความรู้สึก
เมื่อฉลากทั้งหมดทิ้งลงไปจะเป็นไปได้ เพื่อดูสิ่งต่างๆตามที่เป็นอยู่
ขณะที่เด็กถูกบอกว่าเป็นนกอะไร, ถ้าพวกเขาเชื่อในสิ่งที่พวกเขาบอกพวกเขา
ไม่เคยเห็นนกอีกต่อไป
พวกเขาเห็นเฉพาะความคิดของพวกเขา
คนส่วนใหญ่คิดว่าตนเองเป็นอิสระและใส่ใจ และตื่นตัว
ถ้าคุณเชื่อว่าคุณตื่นแล้วล่ะก็ ทำไมคุณถึงได้ทำงานที่ยากลำบาก
สิ่งที่คุณเชื่อว่าคุณมีอยู่แล้ว?
ก่อนที่มันจะตื่นขึ้นมาก็เป็นได้ จำเป็นที่จะยอมรับว่าคุณกำลังนอนหลับอยู่
ในเมทริกซ์
ตรวจสอบชีวิตของคุณโดยสุจริตโดยไม่ต้องโกหก สำหรับตัวคุณเอง
คุณสามารถหยุดหุ่นยนต์ของคุณซ้ำได้หรือไม่ ชีวิตถ้าคุณต้องการ?
คุณสามารถหยุดแสวงหาความสุขและหลีกเลี่ยงได้ ปวด, คุณติดยาเสพติดอาหาร, กิจกรรม,
งานอดิเรก?
คุณกำลังตัดสินตลอดโทษตำหนิติเตียน ตัวเองและคนอื่น ๆ ?
ใจของคุณไม่หยุดหย่อนค้นหามาตรการกระตุ้น, หรือว่าคุณเป็นจริงเพียงอย่างเดียว
อยู่ในความสงบ?
คุณตอบสนองต่อความรู้สึกของคนอื่นหรือไม่?
คุณกำลังมองหาการอนุมัติการเสริมแรง?
คุณทำผิดวินัยในสถานการณ์ของคุณหรือไม่ ชีวิต?
คนส่วนใหญ่จะได้สัมผัสกับชีวิตของพวกเขา เช่นเดียวกับวันนี้เพราะพรุ่งนี้จะพรุ่งนี้ a
ปีนับจากนี้และสิบปีนับจากนี้
เมื่อคุณเริ่มสังเกตดูหุ่นยนต์ของคุณแล้ว ธรรมชาติคุณตื่นตัวมากขึ้น
คุณเริ่มตระหนักถึงความลึกของปัญหา
คุณหลับสนิทและสูญหาย ในฝัน
เช่นเดียวกับที่อาศัยอยู่ในถ้ำของเพลโตมากที่สุด ผู้ที่ได้ยินความจริงนี้จะไม่เต็มใจหรือ
มีความสามารถในการเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาเพราะพวกเขา ติดอยู่กับรูปแบบที่คุ้นเคยของพวกเขา
เราไปที่ความยาวที่ดีในการปรับรูปแบบของเรา, ฝังหัวของเราไว้ในทรายมากกว่า
หันหน้าไปทางความจริง
เราต้องการให้พระผู้ไถ่ของเรา แต่เราไม่เต็มใจ ลุกขึ้นข้ามเราเอง
คุณยินดีจ่ายอะไรให้ฟรี
ตระหนักดีว่าถ้าคุณเปลี่ยนโลกภายในของคุณ, คุณต้องเตรียมพร้อมที่จะเปลี่ยนชีวิตภายนอก
โครงสร้างเก่าและตัวตนเดิมของคุณต้อง กลายเป็นดินที่ตายแล้วออกไปซึ่งการเติบโตใหม่
มา
ขั้นตอนแรกในการกระตุ้นคือการตระหนัก ที่เราระบุด้วยเมตริกซ์ของ
จิตใจมนุษย์ด้วยหน้ากาก
บางสิ่งบางอย่างภายในตัวเราต้องได้ยินความจริงข้อนี้และ ตื่นจากหลับ
มีบางส่วนของคุณ, อมตะ, ที่ได้รู้จักความจริงอยู่เสมอ
เมทริกซ์ของจิตใจทำให้เราสับสน เราทำให้เราไม่รู้จบทำ, บริโภค, โลภ,
ในวงจรของความอยากและความเกลียดชังอย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนรูปแบบทำให้เราออกดอก
ของจิตสำนึกของเราจากวิวัฒนาการของเรา กำเนิดซึ่งเป็นมัสยิด
การคิดพยาธิวิทยาเป็นสิ่งที่ผ่านไปได้ตามปกติ ชีวิต.
สาระสำคัญของพระเจ้าได้กลายเป็นทาสที่ถูกระบุ มีโครงสร้างตนเอง จำกัด
ภูมิปัญญาอันยิ่งใหญ่ความจริงในตัวคุณ ถูกฝังลึกอยู่ในตัวคุณ
J. Krishnamurti กล่าวว่า "มันไม่ใช่วัด ของสุขภาพคนที่จะปรับตัวให้เข้ากับ a
สังคมที่เจ็บป่วยอย่างสุดซึ้ง "
การระบุตัวตนด้วยใจ egoic คือ ความเจ็บป่วยและ Samadhi คือการรักษา
วิสุทธิชนปราชญ์และปลุกจิตสำนึกตลอด ประวัติศาสตร์ได้เรียนรู้ทั้งหมดภูมิปัญญาของการยอมแพ้ตนเอง
เป็นไปได้อย่างไรที่จะตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริง?
เมื่อคุณมองผ่านม่านของมายาและ ปลดปล่อยให้ตัวเองหลงไหลสิ่งที่เหลืออยู่?