Nina Dølvik Brochmann: Wij groeiden op met het geloof
dat het maagdenvlies een bewijs van maagdelijkheid is.
Maar dat klopt niet.
Wij ontdekten dat het gangbare verhaal
over de maagdelijkheid van vrouwen
gebaseerd is op twee anatomische mythes.
In de medische wereld is de waarheid al meer dan 100 jaar bekend,
maar toch maken deze twee mythes
het leven van vrouwen overal moeilijk.
ESD: De eerste mythe gaat over bloed.
Men gelooft dat het maagdenvlies scheurt en bloedt,
de eerste keer dat een vrouw vaginale seks heeft.
Met andere woorden, als er geen bloed aan de lakens hangt,
dan was de vrouw gewoonweg geen maagd.
De tweede mythe is een logisch gevolg van de eerste.
Aangezien het maagdenvlies zou scheuren en bloeden,
gelooft men ook dat het verdwijnt
of radicaal verandert als een vrouw voor de eerste keer seks heeft.
Als dat waar zou zijn,
dan zou men makkelijk kunnen bepalen of een vrouw maagd is of niet
door haar geslachtsorganen te onderzoeken,
door een maagdelijkheidscontrole uit te voeren.
NDB: Dit zijn onze twee mythes:
maagden bloeden
en ons maagdenvlies raken we voorgoed kwijt.
Misschien lijkt dit een onbelangrijke kwestie voor jou.
Waarom zou jij je zorgen maken
over een onbekend stukje huid aan het vrouwelijk lichaam?
Maar in werkelijkheid gaat het over zoveel meer
dan een anatomische misvatting.
De mythes over het maagdenvlies bestaan al eeuwen
omdat ze culturele betekenis hebben.
Ze werden gebruikt als een krachtig middel
om vrouwelijke seksualiteit in de hand te houden
in zowat elke cultuur, religie en tijdperk.
Vrouwen worden nog steeds gewantrouwd,
aan de schandpaal genageld,
leed toegebracht,
en in het slechtste geval, vermoord vanwege eerwraak
als zij niet bloeden op hun huwelijksnacht.
Andere vrouwen ondergaan gedwongen mensonterende maagdelijkheidscontroles
louter om een baan te vinden,
om hun reputatie te redden
of om te kunnen trouwen.
ESD: Zoals in Indonesië,
waar vrouwen systematisch controles doorstaan om in het leger te mogen dienen.
Na de opstanden in Egypte in 2011,
werd een groep vrouwelijke protestanten een maagdelijkheidscheck opgelegd
door het leger.
In Oslo onderzoeken dokters de maagdenvliezen van jonge meisjes
om hun ouders gerust te stellen dat hun kinderen niet verdorven zijn.
Helaas is de lijst eindeloos.
Vrouwen zijn zo bang om niet aan deze mythes te voldoen
dat zij op zoek gaan naar alternatieve manieren
om te verzekeren dat ze bloeden.
Van een chirurgische ingreep
genaamd 'maagdenvliesherstel',
of flacons met bloed die na de seks op de lakens worden uitgegoten,
tot online gekochte nep-maagdenvliezen,
compleet met namaakbloed
en de belofte om 'je duistere geheim op te lossen'.
NDB: Door meisjes wijs te maken dat elke handeling aan het licht zal komen,
dat hun lichaam hen sowieso zal verraden,
hebben we angst onder hen gezaaid.
Meisjes zijn bang om zichzelf te bederven
door te sporten,
te spelen,
door tampongebruik
of door seks.
We hebben hun kansen en hun vrijheden teruggedrongen.
Het is tijd om een einde te stellen aan deze maagdelijkheidsfraude.
Tijd om de mythes rond het maagdenvlies te doorbreken,
voor eens, en voor altijd.
ESD: Wij zijn studenten geneeskunde,
seksuele gezondheidswerkers
en de auteurs van 'Het Wonder Daaronder'.
(Gelach)
Het is een populairwetenschappelijk boek over vrouwelijke geslachtsorganen.
De ervaring leert dat mensen geloven
dat het maagdenvlies een soort van afsluiting over de vagina is.
In het Noors noemt men het zelfs 'het maagdenmembraan'.
En dus stellen we ons iets kwetsbaars voor,
iets dat snel verwoest kan worden,
iets wat je kan scheuren,
zoals een velletje plastic.
Misschien vroeg je je af waarom wij een hoelahoep mee hebben.
We laten het zien.
(Gelach)
Het is heel moeilijk om te verbergen
dat er iets met deze hoelahoep is gebeurd.
Het ziet er anders uit nu ik er op geslagen heb.
De verzegeling is verbroken,
en tenzij we het plastic vervangen,
zal het nooit meer intact zijn.
Dus als we een maagdelijkheidscontrole op deze hoelahoep zouden uitvoeren,
hier ter plekke,
dan is er een simpele conclusie.
Deze hoelahoep is duidelijke geen maagd meer.
(Gelach)
NDB: Maar het maagdenvlies is niet
zoals een vel plastic waarmee je je eten kan inpakken,
of een verzegeling.
Eigenlijk...
lijkt het meer hierop:
een 'scrunchie', of elastiek.
Het maagdenvlies is een rand van weefsel aan de buitenste opening van de vagina.
Meestal heeft het de vorm van een donut of een halve maan
met een groot gat in het midden.
Maar er zit veel variatie in.
Soms hebben maagdenvliezen randjes,
er kunnen meerdere gaatjes in zitten,
of het bestaat uit lellen.
Met andere woorden, maagdenvliezen variëren van nature sterk in uiterlijk
en dat maakt het zo moeilijk om een maagdelijkheidscontrole uit te voeren.
ESD: Nu we een beetje meer weten over de anatomie van het maagdenvlies,
kunnen we terugkeren naar onze twee mythes:
maagden bloeden,
maagdenvliezen zijn voor altijd weg.
Maar het maagdenvlies hoeft niet eens te breken.
Het lijkt op een scrunchie in zowel functie als uiterlijk.
En een elastiek kan je rekken, toch?
(Gelach)
Je kan een maagdenvlies ook rekken.
Het is in feite zeer elastisch.
Voor vele vrouwen
is het maagdenvlies elastisch genoeg om vaginale seks aan te kunnen
zonder beschadigd te worden.
Bij anderen scheurt het maagdenvlies een beetje om de penis te accommoderen,
maar daardoor verdwijnt het niet.
Mogelijk ziet het er dan enkel een beetje anders uit.
NDB: Dat betekent natuurlijk ook dat het maagdenvlies ongeschikt is
om de maagdelijkheid te controleren.
Dit werd 100 jaar geleden al opgemerkt, in 1906,
door de Noorse dokter Marie Jeancet.
Zij onderzocht een prostituee van middelbare leeftijd
en besloot dat haar geslachtsorganen leken op die van een maagdelijke tiener.
Maar dat houdt steek, toch?
Want als haar maagdenvlies nooit was beschadigd tijdens seks,
wat dachten we dan te zien te krijgen?
ESD: Aangezien maagdenvliezen in alle vormen voorkomen,
is het moeilijk om te weten
of een knik of een plooi er zit door een beschadiging
of door normale anatomische variatie.
Hoe absurd maagdelijkheidstesten zijn
wordt geïllustreerd door een studie van 36 zwangere tieners.
Toen dokters hun maagdenvliezen onderzochten
zagen ze duidelijke tekenen van penetratie
bij slechts twee van de 36 meisjes.
Dus tenzij je gelooft in 34 gevallen van maagdelijke geboorte --
(Gelach)
dan moeten we vaststellen
dat ook de tweede mythe een harde klap heeft gekregen.
Je kan gewoonweg niet tussen de benen van een vrouw
haar seksuele geschiedenis aflezen.
NBD: Zoals de meeste mythen, zijn die van het maagdenvlies incorrect.
Er is geen maagdelijke verzegeling die na de seks magisch verdwijnt
en de helft van de maagden kan gemakkelijk seks hebben zonder te bloeden.
We zouden graag kunnen zeggen
dat het afdanken van deze mythes alles zou oplossen,
dat vernedering, leed en erewraakmoorden allemaal zouden verdwijnen.
Maar het is niet zo simpel.
De seksuele onderdrukking van vrouwen komt voort uit iets dieper
dan een simpele anatomisch misvatting over de kenmerken van het maagdenvlies.
Het gaat om de culturele en religieuze controle van vrouwelijke seksualiteit.
En dat veranderen, is veel moeilijker.
Maar we moeten het proberen.
Als medisch deskundigen is dit onze bijdrage.
Wij willen dat elk meisje, elke ouder, elke toekomstige echtgenoot weet
wat het maagdenvlies is en hoe het werkt.
Wij willen dat zij weten
dat het maagdenvlies geen bewijs van maagdelijkheid is.
Op die manier kunnen we een van de machtigste middelen
van oppressie van jonge vrouwen elimineren.
Nu je dit weet,
vraag je je misschien af wat het alternatief is.
Als we het maagdenvlies niet als bewijs van maagdelijkheid kunnen gebruiken,
wat gebruiken we dan als bewijs?
Wij kiezen voor helemaal geen bewijs.
(Gejuich)
Als je --
(Applaus)
Als je echt wilt weten of een vrouw maagd is of niet
vraag het haar dan.
(Gelach)
En hoe zij die vraag beantwoordt, dat is haar keuze.
Bedankt.
(Applaus)