Przebudzenie
jest naturalnym etapem w rozwoju człowieka
Tak więc przebudzenie polega po prostu na rozpoznaniu natury naszego bytu.
To nie jest jakies dziwaczne, mistyczne lub religijne doświadczenie
dostępne tylko dla wybrańców.
Jest ono dostępne dla każdego.
To czym jesteśmy wewnętrznie jest przebudzone i całowicie świadome.
I jest nieograniczone.
Twoja prawdziwa natura jest ci bliższa
niz to kim myślisz ze jestes.
Świadomość jest ostateczną rzeczywistością wszechświata.
Następnym krokiem milowym w nauce jest stwierdzenie że Swiadomosć
jest podstawą wszystkiego. Czymże jest przebudzenie?
Czy może mi ktoś to wyjaśnic?
Czym jest przebudzenie?
Czy nazwiesz to prawdziwym ja, immanentym ja lub „brakiem ja”,
czy też naturą Buddy lub Tao czy Świadomością Chrystusową,
to naprawdę nie ma znaczenia.
W tym filmie będziemy to nazywać świadomością.
Świadomość
nie należy do żadnej religii
Przebudzenie lub uświadomienie
jest jakby przebudzeniem ze snu.
Snu w którym grasz swoja rolę
w sztuce życia.
Poprzez nasze role w tej sztuce
doświadczamy świata
w jego całej piękności i brzydocie.
Nazywamy to doświadczanie życia i śmierci dualizmem.
Kręcimy sie w kółko, zafiksowani na naszych postaciach,
naszych myślach i sensacjach.
Dobro i zło.
Wojna i pokój.
Światło i ciemność.
Narodziny i śmierć.
Aż nagle się budzimy i spostrzegamy
Nie jesteśmy tą postacią z gry.
W tym filmie zapraszamy Cię
do bezpośredniego doświadczenia twojej prawdziwej natury.
Do poznania bezpośrednio a nie tylko intelektualnie...
Kim naprawdę jesteś?
Powtórzymy to zaproszenie
na wiele sposobów.
Próbując poznać siebie naprawdę
zostaw wszystko takim jakim jest.
Nie próbuj forsowac niczego mentalnie
Ani szukac odpowiedzi na poziomie umysłu.
A jednak nie próbuj odpychać umysłu.
Po prostu zamierzaj bezpośrednio doświadczyć kim jesteś.
Pozwól umysłowi pozostać w niewiedzy.
Przebudzenie jest odpowiedzią na wszystkie problemy świata.
Wszystkie problemy świata wynikaja z ignorancji lub urojenia.
Z podstawowego złudzenia umysłu.
A to złudzenie polega na przekonaniu że jesteśmy tym ograniczonym charakterem.
Kiedy żyjemy jako odrębne "ja"
zawsze jest jakiś rodzaj wiecznego niezadowolenia.
Więc to może być duże niezadowolenie typu trauma,
a może to być tylko to uczucie czegoś niesprecyzowanego w tle..
"Coś tu nie gra.
Coś jest nie tak. Czegoś tu brakuje."
Nawet gdy mam trochę przyjemności, Nawet kiedy osiągam coś na świecie,
nawet jeśli mam dobry związek, .
jeśli mam tylko przerwę lub chwilę,
pojawia się to uczucie niezadowolenia,
jakbym był odizolowany lub odcięty od czegoś.
To poczucie, które mamy wszyscy dookoła
jest siłą motywujacą nas
w kierunku przebudzenia się z tej małej, oddzielonej jaźni .
której naturą jest lęk separacyjny.
Ten ograniczony charakter ma tendencję do chwytania tego, czego pragnie.
To tylko zbiór uwarunkowanych wzorców.
Stara się pragnąć tego, czego chce, lub odsuwać to, czego nie chce.
To jest ten niekończący się proces, można powiedzieć, że to zasada
przyjemności, wiesz, dążenie do przyjemności, unikanie bólu.
Jeśli wierzymy, że jesteśmy tym charakterem,
tym uwarunkowanym wzorcem,
wtedy cierpimy i tworzymy cierpienie na świecie.
Świat staje się odzwierciedleniem tej egoistycznej świadomości.
Korzyścią przebudzenia jest to,
że cierpisz mniej,
a ludzie wokół ciebie również cierpią mniej.
Nie mam żadnej wątpliwości, że moje początkowe połączenie
z moim rozumieniem Boga było dla mnie przebudzeniem
w moim życiu, największym przebudzeniem jakiego kiedykolwiek doświadczyłem.
To było jakbym naprawdę spał przez ostatnie 50 lat.
Chodząc jak robot, robiąc rzeczy, których nauczyłem się robić
od czasu, gdy byłem młody miałem ustaloną formułę,
znajdź dziewczynę, samochód, pracę, kup dom, ożeń się.
Formuła, którą myślałem, że powinienem realizować,
aż do czasu, gdy skończyłem 53 lata.
I zdałem sobie sprawę, że mimo że zrobiłem większość z tych rzeczy
i osiągnąłem pewien stopień sukcesu zawodowego, to zrozumiałem,
budzac sie okolo 53 roku zycia zdalem sobie z tego sprawę,
że nic z tego nie ma znaczenia,
nic z tego nie oznacza niczego.
Byłem zszokowany, odkrywając dosłownie,
jak bezcelowe to wszystko było.
Kiedy przestajesz trzymać się scenariusza.
i wyznaczonej dla swojej postaci roli
tej, tórą odziedziczyłeś po rodzicach i społeczeństwie.
i biologicznego warunkowania
otwierają się nowe wymiary w grze.
Ścieżka się otwiera, ale to nie jest
ścieżka do osiągnięcia jakiegoś celu.
To jest ścieżka bez ścieżki
wymazanie iluzji, aby dotrzeć
dokładnie tam, gdzie jesteś teraz.
Nazywam sie Rupert Spira
Mówię o istotnym niedualistycznym zrozumieniu,
które leży u podstaw
wszystkich wielkich religijnych i duchowych tradycji.
I piszę oraz prowadzę medytacje i rozmowy,
których celem jektórych celem jest pokierowanie do
empirycznego rozpoznania
oraz zrozumienia
Zrozum, że pokój
i szczęście, za którymi wszyscy tak bardzo tęsknimy,
nigdy, z definicji,
nie mogą być znalezione
w obiektywnym doświadczeniu.
Nigdy nie moze być dostarczone przez obiekty, substancje,
działania i relacje.
Sugerowałbym
zrozumienie tego wyraźnie
i nie spędzanie reszty swojego życia
na poszukiwaniu spełnienia tam, gdzie nie może być znalezione.
Każdy, kto ogląda ten film, robi to dlatego, że zrozumiał lub poczuł
że pokój i szczęście, za którymi tęskni, nie mogą być znalezione
w obiektywnym doświadczeniu, i rozpoczął
to śledztwo dotyczące
jego prawdziwej natury.
To najważniejsze śledztwo
jakie można przeprowadzić,
i od tego śledztwa zależy nasze szczęście.
Największe pytanie mojego życia
które uważam za pytanie, które większość ludzi zada wcześniej czy później
to oczywiście: "Jaki jest właściwie sens?"
to oczywiście: "Jaki jest właściwie sens życia?"
To, ku mojemu zdziwieniu, powiedziano mi,
że sens życia nie ma nic wspólnego z tym, czym się zajmuję.
Nie chodziło o moją pracę.
Nie chodziło o moją karierę.
Nie chodziło o prawie nic w moim fizycznym życiu.
Te aspekty mojego życia nie były sensem życia.
Sens mojego życia, tak jak zrozumiałem,
to było dla mnie doświadczanie
wyrażanie, pokazywanie i spełnianie
mojej prawdziwej tożsamości, tego kim naprawdę jestem.