Δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν που έχει ένα μόνο ενδιαφέρον
και είναι το μόνο που θέλουν να κάνουν στην ζωή τους.
[Ο τρόπος που δουλεύουμε]
Περίπου 15% των Αμερικανών δεν έχουν κανονική πλήρη απασχόληση.
Έχουν μερική, ημιαπασχόληση, σύμβαση ή προσωρινή απασχόληση.
Ο όρος «πάρεργο» φαίνεται να ταιριάζει με τη φιλοσοφία
όπου οι άνθρωποι κάνουν διάφορες ασχολίες για να βγάλουν τα προς το ζην.
Ο όρος «πάρεργο» έχει ρίζες σε δημοφιλείς Αφρικο-αμερικάνικες εφημερίδες.
Κατά το 1920, αυτές οι εφημερίδες χρησιμοποιούσαν τον όρο
για κάποιου είδους απάτη.
Μέχρι τη δεκαετία του 1950, χρησιμοποιούσαν τον όρο αυτό
για να αναφερθούν και σε νόμιμη εργασία.
Ο όρος είναι λίγο διαφορετικός από τη δεύτερη δουλειά.
Η δεύτερη δουλειά γίνεται από ανάγκη.
Παρ' όλο που το πάρεργο μπορεί να αποφέρει οικονομικό όφελος,
γίνεται περισσότερο από φιλοδοξία.
Το πάρεργο έχει να κάνει με το θαρραλέο, επιχειρηματικό πνεύμα.
Πήρα συνέντευξη από πάνω από 100 έγχρωμες γυναίκες
στο «Πάρεργο Pro»
που ξεκίνησαν επιτυχημένα πάρεργα.
Η Νάιλα Έλις-Μπράουν, ξεκίνησε το «Τσάι Ellis Island» από πορτ-μπαγκάζ της
Η Άρσα Τζόουνς ξεκίνησε τη διάσημη «Σάλτσα Capital City Co Mambo»
με ένα προϊόν και έναν σύνδεσμο στο PayPal.
Αυτές οι γυναίκες έχουν παράλληλες εργασίες.
Τι ακριβώς μας λέει αυτό;
Πρώτον, ότι οι άνθρωποι βλέπουν ευκαιρίες μέσα στις κοινότητές τους.
Σκοπός δεν είναι απαραίτητα να γίνουν η επόμενη Coca-Cola ή Google.
Η ανάπτυξη είναι υπέροχη, αλλά είναι όμορφη και η επιτυχημένη επιχείρηση
που απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό.
Δεύτερον, οι άνθρωποι θέλουν όλο και πιο πολύ να είναι αφεντικά του εαυτού τους.
Αυτό όμως χρειάζεται πειθαρχία.
Οι αυτοδημιούργητοι εκατομμυριούχοι τείνουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό:
παίρνουν αποφάσεις, είναι υπεύθυνοι,
και επιμένουν στις προκλήσεις.
Το πάρεργο βοηθάει να δοκιμάσουμε να είμαστε αφεντικά του εαυτού μας
και να δούμε εάν πραγματικά έχουμε τις δεξιότητες πριν κάνουμε το επόμενο βήμα.
Τρίτον, οι άνθρωποι έχουν πολλά πάθη.
Θέλω να τονίσω ότι δεν ξεκινούν όλα τα πάρεργα
επειδή κάποιος μισεί τη δουλειά του.
Πολλά ξεκινούν απλά γιατί κάποιοι ενδιαφέρονται
σε πολλά διαφορετικά πράγματα.
Η Λίζα Πράις, που ίδρυσε την εταιρία ομορφιάς, Carol's Daughter,
δούλευε σε τηλεοπτικές παραγωγές όταν άρχισε το πάρεργο.
Λέει ότι αγαπούσε τη δουλειά της.
Το γεγονός ότι επέστρεφε σπίτι και ένιωθε καλά
την ώθησε να αρχίσει να πειραματίζεται
φτιάχνοντας αρώματα και λάδια μαλλιών στην κουζίνα της.
Υποτίθεται,
ότι πρέπει να ξέρουμε τι θέλουμε να γίνουμε μεγαλώνοντας.
Αλλά όταν έχεις πολλά πάθη,
θέλεις να δοκιμάσεις όλα αυτά τα διαφορετικά πράγματα.
Δεν σημαίνει ότι δεν είσαι αφοσιωμένος στην δουλειά σου,
απλά ότι έχεις κι άλλες πηγές που σου προσφέρουν ευχαρίστηση.
Αυτό με οδηγεί στο τελευταίο πράγμα που μας δείχνει το πάρεργο:
οι άνθρωποι θέλουν να στοιχηματίσουν στους εαυτούς τους.
Τα πάρεργα κάνουν ευκολότερο να πάρεις αυτό το ρίσκο
όταν έχεις κάποιο σταθερό εισόδημα.
Ακόμα και αν δεν πετύχει
είναι μια επένδυση στον εαυτό σας.
Το 41% των νέων που έχουν ένα πάρεργο
λένε ότι ενημέρωσαν τους εργοδότες τους.
Δεν ανησυχούν μήπως το πάρουν αρνητικά.
Αναγνωρίζουν όλη τη γνώση και την ανάπτυξη που έρχεται με το πάρεργο.
Ο καθένας επιδιώκει να νιώθει γεμάτος.
Το 38% της γενιάς των -ήντα μετανιώνουν για την καριέρα τους.
Κανένας δεν το θέλει αυτό.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βρούμε την ευτυχία
μέσα από αυτό που κάνουμε.
Το πάρεργο ενισχύει την ελπίδα
ότι μπορούμε να είμαστε αυτοί που αποφασίζουν
πώς περνάμε τον εργασιακό μας χρόνο.