Hinding hindi ko makakalimutan ang emosyon na aking naramdaman ng makita ko ang dagat
at sa aking unang pagsakay sa bangka
Sa musmos na edad na apat na taong gulang,
ito ang pinakadakilang pakiramdam ng kalayaan na naiisip ko.
Naramdaman ko lang, alam mo, mula sa edad na iyon,
gustong gusto ko na isang araw, kahit papaano, maglayag sa buong mundo.
Nang umalis ka sa mga paglalakbay na iyon,
alam mo, dalhin mo sa iyo lahat ng kailangan mo para sa iyong kaligtasan.
Kung ano ang mayroon ka ay ang mayroon ka.
Kailangan mong pamahalaan kung ano ang mayroon ka
hanggang sa huling patak ng diesel, ang huling pakete ng pagkain.
Ito ay ganap na mahalaga, kung hindi ay hindi ka makakarating.
At bigla kong napagtanto, "Pero bakit iba ang mundo natin?"
Alam mo, mayroon tayong mga mapagkukunan,
magagamit sa amin minsan sa kasaysayan ng sangkatauhan.
Alam mo, metal, plastik, pataba.
Hinuhukay namin ang lahat ng bagay na ito mula sa lupa, at ginagamit namin ito.
Paano iyon gagana sa pangmatagalan?
Tiyak na may ibang paraan maaari nating gamitin ang mga mapagkukunan sa buong mundo
na ginamit ang mga ito at hindi ginamit ang mga ito.
Yan ang tanong sa isip ko,
at natagalan ako para makarating sa isang lugar
kung saan ko napagtanto na meron ibang paraan kung paano tumakbo ang ekonomiya,
may ibang paraan maaari tayong gumamit ng mga bagay, gumamit ng mga materyales.
At iyon ang magiging circular economy.
Ang paraan ng paggana ng ekonomiya nakararami ngayon ay napaka-extractive.
Ito ay linear.
Kumuha kami ng isang bagay mula sa lupa, gumawa kami ng isang bagay mula dito,
at sa katapusan ng buhay ng produktong iyon, itinatapon namin ito.
Kahit gaano ka kahusay
kasama ang mga materyales nagpapakain ka sa sistemang iyon,
kahit na gumawa ka ng produktong iyon
gumagamit ng kaunting enerhiya at kaunting materyal,
mauubos ka pa rin sa huli.
Kung iikot mo iyon sa ulo nito at tumingin sa isang pabilog na modelo,
kung saan kapag nagdisenyo ka ng isang produkto,
kumuha ka ng materyal mula sa lupa, o kumuha ka ng recycle material, sa isip,
pinapakain mo iyan sa produkto,
ngunit ikaw ay nagdidisenyo ng mga produkto
para maibalik mo ang mga materyales sa pamamagitan ng disenyo, mula sa simula.
Nagdidisenyo ka ng basura at polusyon.
Bakit ka lilikha ng alinman sa isang mundo na may limitadong mapagkukunan?
Tungkol ito sa maikling disenyo.
Ngayon, kung bibili ka ng washing machine,
nagbabayad ka ng buwis kapag binili mo ito, pagmamay-ari mo ang lahat ng mga materyales sa loob nito,
at pagkatapos ay kapag ito ay nasira, gaya ng hindi nila maiiwasang gawin,
magbayad ka ulit ng buwis, landfill tax.
Sa loob ng isang pabilog na sistema, lahat ng iyon ay nagbabago.
Hindi mo pagmamay-ari ang iyong makina, magbabayad ka kada hugasan.
Ito ay aalagaan ng tagagawa ng makina,
at sisiguraduhin nila
na minsan ang makina na iyon darating sa katapusan ng kanyang buhay,
kinuha nila ito, alam nila kung ano ang nasa loob nito,
at makakabawi sila ang mga materyales mula dito.
Kaya nagtatapos ka sa isang pabilog sistema ayon sa disenyo.
Nag-aral kami ng mahaba ang mga numero sa likod nito,
alam mo, ang ekonomiya,
at ito ay mas mura.
Ito ay 12 US cents kumpara sa 27 US cents bawat hugasan
upang magkaroon ng pabilog na makina na iyon.
Mabubuhay tayo sa loob ng isang sistemang gumagana.
Hindi tayo gagawa ng basura.
Magkakaroon tayo ng mas magandang serbisyo.
Mas magkakaroon tayo ng mas magandang access sa teknolohiya.
Sa lahat ng pag-aaral na aming ginawa,
dahil ang mga tagagawa hindi lahat ng materyales ay binibili,
ibenta ang mga ito,
makakakuha tayo ng mas magandang presyo,
dahil sila ay garantisadong kanilang daloy ng mga materyales
babalik sa sistema.
Ako ay lubos na maasahin sa mabuti
dahil kapag tiningnan mo ang mga numero,
kapag tiningnan mo ekonomiya sa likod nito,
makatuwirang lumipat sa isang pabilog na ekonomiya.
Mayroong higit na halaga sa isang pabilog na ekonomiya kaysa sa isang linear na ekonomiya.
Talagang may halaga sa paglipat para sa isang malaking organisasyon,
ngunit marahil kailangan mong tanungin ang iyong sarili isa pang tanong:
Ano ang panganib sa linear?
Dahil sa akin, no-brainer iyon.
Mayroong malaking panganib sa linear.
Hindi ito basta basta ang hinaharap, batay sa purong ekonomiya.
Kaya, sa totoo lang, saan mo ilalagay ang iyong oras?
Saan mo ilalagay ang iyong pagsisikap?
Pag-aralan natin kung anong circular kamukha talaga
at subukan at ipinta ang pabilog na tapiserya sa abot ng aming makakaya.